Pełna rodzina to mama, tata i dziecko. Brzdąc uczy się od rodziców funkcjonowania, pobiera wzorce zachowań. Prawda jest taka, że nawet najlepsza mama nie jest w stanie zastąpić dziecku ojca. Potrzeba i mamy i taty do tego, by dziecko prawidłowo się rozwijało. Co wtedy gdy jego brakuje? Jaka jest rola ojca w wychowaniu?
Mężczyzna ma szczególne miejsce w rodzinie. Zazwyczaj jest on kojarzony przez dziecko z pewną radością – zabawą, wyjściem na lody, wygłupami, czy prezentami. Podejście do tematu ojcostwa ma bardzo istotny wpływ na dziecko. Mężczyzna pomagając kobiecie opiekować się dzieckiem od pierwszych chwil życia nawiązuje relacje z dzieckiem, której już później nie odbuduje na tym samym poziomie. Testy pokazały że dzieci które mają dobry kontakt z tatą są bardziej otwarte towarzysko, mają mniej problemów w szkole, są pewniejsze siebie. Dlatego rola ojca w wychowaniu jest bardzo ważna!
To tata jest tą osobą która daje największe poczucie bezpieczeństwa, jest linią obrony. Ojciec ukazujący czułość wobec dzieci doprowadza do tego, że w późniejszym czasie nie będą miały problemów z samooceną, lękami. Jest dla dzieci bohaterem. Nie na darmo mówi się że tata jest pierwszym rycerzem swojej księżniczki i królem swojego księcia. Daje on dziecku poczucie stabilizacji.
Rola ojca w wychowaniu – co, gdy tego zabraknie?
Mężczyźni mają to do siebie że nie kochają swoich dzieci bezwarunkowo – chcieliby ale nie mogą. Ich miłość jest warunkowa i uzależniona od czegoś np relacji połączeń między nimi. Kobieta natomiast kocha za to że jest – bezwarunkowa miłość. Te sposoby darzenia dzieci miłością się uzupełniają. Dzieci bardzo odczują brak tych połączeń z tatą, chodzi o to że nawet tata który jest a nie poświęca się wychowywaniu nie może być określany jako wzorzec – tylko ojciec który pomaga, jest ojcem i mężem, który jest i daje wzorce ma wpływ na pozytywny rozwój dziecka.
Weekendowy tata
Tata jest osobą od podnoszenia dziecku poprzeczki, od stawiania wymagań, uczy się prostego myślenia przez wydawanie jasnych poleceń (co u kobiet bywa trudne prawda?) przez co przygotowuje idealnie dziecko do dorosłego życia. Miłość ojca inspiruje dzieci do pracy nad sobą. Brak takiego wsparcia ojca powoduje bezradność przez co łatwiej dziecko wtedy skrzywdzić. Poszukuje wtedy aprobaty u innych, przez co jest podatny na wpływy niekoniecznie dobrych ludzi. Dobry ojciec powinien być kimś więcej niż tylko rodzicem czy wychowawcą. Powinien być przyjacielem dziecka. Konieczność obecności ojca w czasie rozwoju dziecka jest faktem bezspornym. Ojciec ma bowiem do spełnienia wiele funkcji wypływających z typowych dla mężczyzn cech zachowania, które są nieodzowne w wychowaniu dziecka.
A co gdy nie ma go wcale?
Brak ojca na co dzień powoduje to że dzieci czują deficyt czegoś. Chłopcy mogą mieć problem z tożsamością płciową – nie mają wzorca zachowań męskich, dziewczynki natomiast mogą mieć problem z relacjami damsko -męskimi bo tak naprawdę to tata jest pierwszym wzorem mężczyzny na podstawie którego nie świadomie szukamy partnera na życie. Jest cała masa problemów w jakimi w życiu dorosłym mogą mieć styczność. Prawda jest taka że dzieci które miały bardzo dobry kontakt z ojcem tych problemów mają mniej. My możemy ich gołym okiem nie widzieć, jednak są – i zawsze będą. Brak tej ważnej dla nas osoby może mieć straszne skutki w dorosłym życiu dziecka.
Twoje dziecko ma dobry kontakt z tatą?
Hemoroidy w ciąży, czyli żylaki odbytu stanowią jeden z bardziej wstydliwych, a zarazem bolesnych problemów ciężarnych kobiet. Nie stanowi żadnego zagrożenia dla przebiegu ciąży, lecz może powodować bardzo dokuczliwy dyskomfort.
Hemoroidy w ciąży to dosyć częste schorzenie, statystycznie dotykające nawet jednej trzeciej ciężarnych będących w trzecim trymestrze ciąży. Pocieszający jest fakt, że często do końca trwania połogu dolegliwości związane z żylakami odbytu zmniejszają się lub całkowicie ustępują bez konieczności interwencji chirurgicznej.
Dlaczego hemoroidy tak często występują u ciężarnych?
Dokładna geneza powstawania hemoroidów nie jest znana, lecz wiadomo, że ich pojawianie się jest związane jest z genetyką, elastycznością tkanek oraz budową naczyń krwionośnych. Kobiety mające tendencję do żylaków w różnych obszarach ciała, z większym prawdopodobieństwem będą cierpiały z powodu hemoroidów w ciąży.
Tworzą się one, gdy krew z dolnych partii ciała ma utrudniony odpływ z powrotem do serca. Organizm kobiet ciężarnych produkuje duże ilości progesteronu powodującego obniżanie napięcia mięśni naczyń krwionośnych i zmniejszenie ruchliwości jelit. Dodatkowo, rosnąca macica powoduje znaczne pogorszenie krążenia krwi w okolicach intymnych. Problemy z wypróżnianiem również sprzyjają tworzeniu się hemoroidów.
Ciężarne prowadzą również mniej aktywny tryb życia oraz często zmieniają sposób żywienia z powodu kapryśnego apetytu, co spowalnia metabolizm i przyczynia się do przewlekłych zaparć. Preparaty witaminowe zawierające żelazo również mogą powodować zaparcia, w razie ich występowania można spróbować zmienić zażywane suplementy na inne.
Hemoroidy mogą powstawać również podczas porodu, na skutek wzrostu ciśnienia w okolicy odbytu z powodu silnego parcia.
Jak objawiają się hermoroidy w ciąży?
Osoby cierpiące z powodu hemoroidów najczęściej skarżą się na ból, świąd i pieczenie okolic odbytu. Są to objawy czasem tak dokuczliwe, że powodują trudności z siedzeniem i swobodnym funkcjonowaniem. Często podczas wypróżnień można zauważyć świeżą, żywoczerwoną krew na papierze toaletowym lub powierzchni stolca. Zjawisko to wzbudza szczególne obawy u ciężarnych, ponieważ czasem ciężko określić, czy krew pochodzi z dróg rodnych czy z odbytu.
Zapobieganie powstawaniu żylaków odbytu
Jak w przypadku każdej dolegliwości – zdecydowanie lepiej jest zapobiegać, niż leczyć, dlatego warto zadbać o profilaktykę również w tym kierunku. Przede wszystkim należy:
– unikać zaparć – pomocna tu będzie lekkostrawna dieta bogata w błonnik (świeże owoce i warzywa, pełnoziarniste pieczywo i makarony, brązowy ryż, gruboziarniste kasze, otręby)
– wykluczyć spożywanie wysoko przetworzonych produktów, fast-foodów, smażonych, tłustych, pikantnych potraw oraz słodyczy
– wypijać około 2 litrów wody
– dbać o higienę okolic odbytu
– nie powstrzymywać potrzeby wypróżnienia
– prawidłowo się wypróżniać- unikać silnego parcia na stolec, podczas wypróżniania należy nogi opierać o wyższy stołek, aby uzyskać pozycję kuczną
– ćwiczyć mięśnie dna miednicy, co przyda się także podczas porodu
Wskazana jest również aktywność fizyczna dostosowana do wieku ciąży oraz samopoczucia przyszłej matki – spacery, pływanie lub odpowiednie zajęcia dla ciężarnych.
Sposoby na złagodzenie objawów związanych z hemoroidami
Sposoby, które jedynie łagodzą objawy, ale nie leczą hemoroidów:
-
Zimne okłady i lód przykładane do odbytu szybko uśmierzają ból, nie należy jednak nadużywać tego sposobu, gdyż może zwiększać ryzyko powstania zakrzepu
-
Nasiadówki w naparach kory dębu lub oczaru wirginijskiego lub przykładanie kompresów nasączonych takim wywarem
-
Nasiadówki w gorącej wodzie, można stosować nawet kilka razy dziennie
-
Zmiana papieru toaletowego na chusteczki nawilżane lub podmywanie się po skorzystaniu z toalety
-
Unikanie długiego siedzenia, w celu odpoczynku lepiej wybrać pozycję leżącą
Gdy zaparcia nie ustępują pomimo zmiany nawyków żywieniowych, dobrego nawodnienia i aktywności fizycznej, to lekarz może przepisać ciężarnej syrop na zmiękczenie stolca. W przypadku, gdy wyżej wymienione metody nie przynoszą wystarczającej ulgi, po konsultacji z lekarzem ginekologiem można wprowadzić metody farmakologiczne.
Na podstawie oceny zysku i ryzyka lekarz prowadzący ciążę może przepisać leki w postaci maści, kremów lub czopków na hemoroidy. Zabieg chirurgiczny wykonywany przez chirurga-proktologa wykonywany jest w czasie trwania ciąży tylko w szczególnych przypadkach i z reguły odwlekany jest zazwyczaj do zakończenia połogu, jeśli dolegliwości same nie ustąpią.
Ocena przezierności karkowej (NT) jest zalecana przez Polskie Towarzystwo Ginekologii i wykonywana w celu określenia ryzyka wystąpienia wad płodu. Przezierność karkowa – jak przebiega takie badanie i kto powinien je wykonać?
Badanie jakim jest przezierność karkowa jest częścią pierwszego badania prenatalnego, które powinna wykonać każda ciężarna według rekomendacji Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Cena badania wykonywanego prywatnie mieści się w zakresie 150-300 zł. Refundacja przez Narodowy Fundusz Zdrowia przysługuje jedynie w określonych przypadkach
(ciężarne powyżej 35 roku życia, występowanie chorób genetycznych w rodzinie lub poprzedniej ciąży, urodzenie dziecka dotkniętego wadą).
Czym jest przezierność karkowa?
Przezierność karkowa (ang. nuchal translucency, NT) jest to nagromadzenie płynu w okolicy karku. Inaczej mówiąc odległość między tkanką podskórną płodu a skórą na wysokości karku.
Płód między I a II trymestrem ciąży nie posiada tłuszczu ani tkanki podskórnej, skóra pokrywa ciało luźno. Natomiast układ krwionośny i chłonny na tym etapie rozwoju jest bardzo dobrze wykształcony. W przypadku, gdy któryś z układów nie nadąża z odbieraniem płynów tkankowych, pomiędzy strukturą kostną karku i skórą tworzy się charakterystyczny zbiornik (przezierność karkowa).
Jak wygląda badanie?
Badanie jest zupełnie nieinwazyjne i nie niesie żadnego ryzyka dla płodu lub dla matki. Jest to szczegółowe badanie ultrasonograficzne. W jego trakcie lekarz mierzy przezierność karkową, długość ciemieniowo-siedzeniową płodu, obecność kości nosowej oraz częstość pracy serca.
Na podstawie pomiarów i wieku ciężarnej możliwe jest oszacowanie ryzyka wystąpienia wad genetycznych. Skuteczność metody wynosi ok. 75%, można uzupełnić je o badanie krwi matki (oznaczenie stężenia wolnej podjednostki beta-hCG i białka A). Co wraz z pomiarami USG podnosi skuteczność wykrycia wad genetycznych aż do 90% (jest to tak zwany test podwójny PAPP-a).
Podobnie jak w przypadku wszystkich badań prenatalnych, badanie USG powinien wykonać certyfikowany specjalista pracującym na nowoczesnym sprzęcie. Listę specjalistów można sprawdzić na stronie Fundacji Medycyny Płodowej FMF (aktualnie jest to 815 lekarzy w całej Polsce).
Kiedy należy zgłosić się na ocenę przezierności karkowej?
Pomiar wykonywany jest podczas pierwszego badania prenatalnego, między I a II trymestrem ciąży. Należy wykonać je dokładnie od 11 tygodnia i 1 dnia ciąży do 13 tygodnia + 6 dnia ciąży. Najlepiej aby odbyło się między 12 a 13 tygodniem. Ściśle określone ramy czasowe wynikają z tego, że w tym okresie długość ciemieniowo-siedzeniowa płodu (CRL), czyli od czubka głowy do końca tułowia, wynosi 45-84 mm. Wykonanie badania wcześniej lub później nie daje wiarygodnych wyników.
Interpretacja wyników
U zdrowego dziecka przezierność karkowa nie powinna przekraczać 2,5 mm. O wysokim ryzyku wystąpienia wad płodu mówi się, gdy przekracza 3mm, co może świadczyć o rozwoju wady serca u płodu lub wstąpieniu zaburzeń chromosomowych, takich jak zespół:
– Downa
– Turnera
– Patau
– Noonan
– Jouberta
– Frynsa
Należy pamiętać, że jest to jedynie ocena ryzyka, a nie diagnoza. Aż 70% dzieci o podwyższonym wyniku przezierności karkowej rozwijało się prawidłowo. W przypadku określenia przez lekarza podwyższonego ryzyka wystąpienia wad płodu, na pewno zostanie zalecona ciężarnej dalsza diagnostyka. Mogą to być bezinwazyjne badania wolnego DNA w krwi matki lub inwazyjne badania celowane (amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza, fetoskopia).
Wczesne wykrycie nieprawidłowości jest ważne zarówno dla dziecka, rodziców jak i lekarzy. Część zabiegów i operacji można przeprowadzić jeszcze w brzuchu matki. Postawienie diagnozy pozwala także na wybranie odpowiedniego zespołu specjalistów oraz szpitala gotowego na przyjście na świat chorego dziecka, z dobrze wyposażonym oddziałem neonatologicznym.
Rodzice potrzebują czasu na oswojenie się z trudną sytuacją, mają szansę zasięgnięcia pomocy u psychologa, a także nawiązać kontakt z innymi rodzicami dzieci z podobną wadą.
Z określeniem „badania prenatalne w ciąży” spotyka się każda ciężarna. Pod tą nazwą kryje się wiele rodzajów badań, ale wszystkie mają jeden cel. To pomoc w wykryciu wad płodu, zarówno rozwojowych, genetycznych, jak i zaburzeń związanych z chorobą ciężarnej. Czy można takich badań odmówić?
Część kobiet uważa, że nie chce znać diagnozy, bo często jest mylna, a choroba nie zmieni ogromu miłości do potomka. Jednakże wczesne odkrycie nieprawidłowości daje ogromne szanse dziecku, ponieważ przede wszystkim skraca czas diagnozy i umożliwia szybkie podjęcie leczenia. Choć ciężko to sobie wyobrazić, część koniecznych zabiegów czy operacji można przeprowadzić jeszcze w brzuchu matki. Z tego względu badania prenatalne w ciąży są bardzo ważne!
Przyszli rodzice zyskują czas na oswojenie się z trudną sytuacją i możliwość dobrego przygotowania się do przyjścia na świat chorego dziecka – mogą zasięgnąć informacji na temat danej wady czy choroby, nawiązać kontakt z rodzicami dzieci w podobnym stanie zdrowia, znaleźć odpowiednich specjalistów, oraz wybrać szpital, który zapewni dobrą opiekę medyczną podczas porodu i pierwszych dni życia dziecka.
Czy wszystkie kobiety ciężarne powinny poddać się badaniom prenatalnym?
Podstawowe badania są obowiązkowe i refundowane w ramach NFZ. Są to badania krwi matki oraz badania ultrasonograficzne wykonywane w I, II oraz III trymestrze ciąży.
Szczegółowe badania prenatalne po 11 tygodniu ciąży może wykonać każda kobieta, ale refundacja Narodowego Funduszu Zdrowia przysługuje jedynie kobietom spełniającym jeden z warunków:
– wiek ciężarnej przekraczający 35 lat
– występowanie choroby genetycznej u bliskiej rodziny lub płodu w poprzedniej ciąży
– urodzenie dziecka dotkniętego wadą lub chorobą genetyczną
– nieprawidłowe wyniki USG lub badań krwi wskazujące na ryzyko wystąpienia abberacji chromosomowej lub wady płodu
Kobiety nie należące do grupy podwyższonego ryzyka mogą wykonać badania prywatnie i takie też są zalecenia Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Należy mieć na uwadze jednak, że nie każdy ginekolog czy położnik jest w stanie dobrze ocenić ryzyko wad płodu podczas zwykłego badania USG. Do takiej diagnostyki płodu potrzebne są dodatkowe kwalifikacje lekarza oraz dobry ultrasonograf. Na stronie Fundacji Medycyny Płodowej FMF można sprawdzić listę specjalistów, którzy posiadają odpowiedni certyfikat – aktualnie w całej Polsce mamy zaledwie 815 takich lekarzy.
Jakie wady oraz choroby płodu mogą zostać wykryte?
Dzięki wykonywanym badaniom prenatalnym (w około 12., 20. oraz 30. tydzień ciąży) możliwe jest wykrycie różnych wad rozwojowych u dziecka. Przede wszystkim: cewy nerwowej, mózgu, przedniej ściany brzucha, kończyn, narządów wewnętrznych. Ponadto możliwe jest określenie ryzyka wystąpienia chorób genetycznych takich jak zespół Downa, zespół Edwardsa, zespół Patau oraz zespół Turnera.
Rodzaje badań prenatalnych
Badania przesiewowe są nieinwazyjne, całkowicie bezpieczne dla matki i dziecka. Bazują one na badaniu ultrasonograficznym oraz wynikach badań krwi ciężarnej i pozwalają jedynie oszacować ryzyko wystąpienia wad płodu.
Do takich badań zaliczamy:
- Badanie USG standardowe / genetyczne / 4D – klasycznie wykonywane badanie ultrasonograficzne, podczas którego w zależności od trymestru ciąży lekarz bierze pod uwagę różne parametry. W I trymestrze jest to ocena wieku ciąży oraz pomiar przyzierności fałdu karkowego. W II trymestrze lekarz może ocenić budowę ciała i narządów wewnętrznych, a podczas badania USG. W III trymestrze ustalane jest tempo wzrostu płodu i lokalizacja łożyska.
- Test podwójny PAPP-a – jest to badanie krwi matki, dzięki któremu oznacza się stężenie wolnej podjednostki beta-hCG i białka A. Połączone z USG daje aż 90% skuteczność wykrycia chorób genetycznych w kariotypie płodu, wykonywane jedynie w I trymestrze
- Test potrójny – jest to badanie w II trymestrze, przeznaczone dla kobiet, które nie wykonały testu podwójnego. Opiera się na badaniu USG oraz wynikach badań krwi (stężenia wolnej lub całkowitej jednostki beta hCG, alfa-fetoproteiny oraz wolnego estradiolu)
- Test zintegrowany – polega na wspólnej analizie wyników testu podwójnego i potrójnego
- NIPT (test Harmony, Nifty/Sanco, Veracity, Veragene) – są to badania wolnego DNA płodowego z krwi matki. Testy charakteryzują się zarówno wysoką skutecznością (99,5%), jak i wysoką ceną (2-3 tys.),
Niepokojące wyniki wyżej wymienionych badań są wskazaniem do przeprowadzania celowanych badań diagnostycznych. Niestety te badania są bardzo inwazyjne i mogą wiązać się z różnymi powikłaniami w postaci krwawienia, uszkodzenia płodu, wycieku płynu owodniowego, a nawet utratą ciąży.
Takimi badaniami są:
- Amniopunkcja – lekarz wykonujący badanie musi pobrać próbkę płynu owodniowego z jamy macicy. Badanie odbywa się pod kontrolą USG, aby uniknąć uszkodzenia płodu, równocześnie kontrolowane jest jego tętno oraz ciśnienie krwi ciężarnej. Specjalista wprowadza cienką igłę przez powłoki brzuszne. Skuteczność metody to 99%. Przy okazji z tej samej próbki płynu owodniowego można zlecić testy na ojcostwo.
- Biopsja kosmówki (trofoblastu) – polega na pobraniu fragmentu kosmówki (zewnętrznej błony płodowej). Badanie nie wywołuje bólu, lecz kilka dni po ciężarne odczuwają dyskomfort. Pobranie próbki może odbywać się przez powłoki brzuszne (igłą) lub przez szyjkę macicy (kleszczami).
- Kordocenteza – badanie próbki krwi pępowinowej, które odbywa się przez nakłucie sznura pępowinowego igłą wprowadzoną przez powłoki brzuszne. Badanie pozwala na zdiagnozowanie chorób hemolitycznych oraz genetycznych. Metoda ta jest najniebezpieczniejszą dla płodu, niesie dwukrotnie większe ryzyko uszkodzenia (2%) lub obumarcia płodu, niż amniopunkcja.
- Fetoskopia – to inaczej biopsja tkanek płodu. Lekarz przez nacięcie powłok brzusznych wprowadza fiberoendoskop (rurkę z sondą i kamera) do worka owodniowego. Daje to możliwość obserwacji płodu i pobierania fragmentów tkanek lub krwi do badań. Fetoskopia pozwala także na przeprowadzenie pewnych zabiegów w łonie matki mających na celu leczenie płodu. Ryzyko poronienia szacuje się na 3-5%.
Okres jesienno-zimowy sprzyja różnym infekcjom, dlatego wielu rodziców szuka metod na to jak wspierać odporność dziecka. Sprawdź, co możesz zrobić, aby Twoje dziecko rzadziej chorowało.
Zobacz, jak wspierać odporność dziecka latem!
Naturalna odporność dziecka
Każde dziecko przychodząc na świat jest trochę jak niezapisana kartka. Jego układ odpornościowy dopiero się kształtuje, a najwięcej przeciwciał zapewnia mu karmienie piersią. Mleko matki zawiera bowiem wiele z nich, wspiera rozwój dobrej flory bakteryjnej w jelitach dziecka oraz uruchamia szereg mechanizmów obronnych w walce z różnymi zarazkami.
Obecnie wiele mówi się na temat tego, że odporność człowieka w dużej mierze zależy od stanu flory bakteryjnej znajdującej się w jelitach. Powinna być ona różnorodna i niezachwiana. Wszelkie zaburzenia i odstępstwa od normy mogą przyczyniać się do powstawania wielu chorób (np. alergie pokarmowe) lub podatności na różnego typu infekcje.
Budowanie odporności to przede wszystkim dbanie o dobry sen, zbilansowana i zdrowa dieta oraz regularny i umiarkowany wysiłek fizyczny. Dobremu zdrowiu sprzyja również świeże powietrze, dlatego codzienne przebywanie na dworze jest kluczowe dla budowania odporności dziecka.
Jak wspierać odporność dziecka – domowe sposoby
Jeśli obserwujemy u swojego dziecka częste zachorowania na grypę, przeziębienie lub innego rodzaju infekcje, to w pierwszej kolejności warto przyjrzeć się jego diecie. Czy jest ona bogata, różnorodna, zbilansowana i odpowiednia do wieku?
Wiele produktów naturalnie wspiera odporność i zdecydowanie powinny znajdować się w diecie każdego dziecka:
- źródła witaminy D oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3 – tłuste ryby morskie i żółtko jaj, oleje roślinne, nasiona i orzechy
- produkty zawierające duże ilości witaminy C – dzika róża, rokitnik, czarna porzeczka, natka pietruszki, czerwona i zielona papryka, brukselka, kalafior, szpinak, truskawki, owoce cytrusowe, kapusta biała i czerwona, pomidory
- naturalne prebiotyki i probiotyki – kiszona kapusta i ogórki, zakwas buraczany, kwas chlebowy, kefir, jogurt, maślanka
- naturalne antybiotyki – czosnek, cebula, miód, imbir, cynamon, pyłek pszczeli, propolis
Zioła na odporność – nie dla każdego
Istnieje wiele ziół, których pozytywny wpływ na działanie naszego układu odpornościowego został udowodniony. Należy jednak pamiętać, że mogą one uczulać, wchodzić w interakcje z przyjmowanymi lekami oraz wywoływać niepożądane skutki uboczne. Część z nich jest również nieodpowiednia dla małych dzieci:
- czystek
- wiesiołek
- jeżówka purpurowa
- czarny bez
- rumianek
- tymianek
- dzika róża
- owoce jarzębiny
- aloes
- żeń-szeń
- oregano
Suplementacja witamin – kiedy po nią sięgnąć?
Wielu specjalistów stoi obecnie na stanowisku, że suplementacja witamin i minerałów powinna mieć miejsce jedynie wtedy, gdy istnieją ku temu wskazania medyczne. Nadmiar witamin jest równie szkodliwy, co ich niedobór, dlatego decydując się na zakup witamin i minerałów dla dziecka upewnij się, że są mu potrzebne. Pediatra po zebraniu obszernego wywiadu może zlecić Wam badania krwi, które zweryfikują ich rzeczywisty poziom w organizmie.
Poza suplementacją witamin i minerałów lekarz może zaproponować również inne formy wspierania odporności najmłodszych, takie jak:
- gotowe probiotyki i prebiotyki dostępne w aptekach
- laktoferyna w kroplach lub tabletkach
- leki przeciwwirusowe (np. Groprinosin, Neosine)
- syropy i krople na odporność (np. Imupret, Sambucol, Immunotrofina)
- tran i olej z wątroby rekina
Zaburzenia układu odpornościowego – jakie badania?
Niedobory odporności u dzieci mogą być wrodzone lub nabyte. Wrodzone wynikają z posiadania niekorzystnych genów, które upośledzają pracę układu odpornościowego. Objawy mogą pojawić się w dowolnym wieku – zarówno w wieku niemowlęcym, jak i dopiero u nastolatka. Dzięki przeprowadzeniu badań genetycznych (np. badanie WES) możemy zyskać pewność, czy problem wrodzonych niedoborów odporności dotyczy naszego dziecka. Niedobory nabyte mogą być natomiast skutkiem chemioterapii lub zakażeniu wirusem HIV.
Zaburzenia odporności u dziecka można podejrzewać, gdy:
- choruje więcej niż 8 razy w roku
- brak przyrostu masy ciała lub zahamowanie wzrastania
- występujące 2 razy lub częściej w ciągu roku infekcje o ciężkim przebiegu
- występujące 2 razy lub częściej w ciągu roku zakażenia tkanek miękkich
- występujące 2 razy lub częściej w ciągu roku zapalenie płuc
- występujące 4 razy lub częściej w ciągu roku zapalenie ucha
- przewlekająca się grzybica jamy ustnej i skóry
- powtarzające się głębokie ropnie skórne lub narządowe
- konieczność długotrwałej antybiotykoterapii dożylnej
- obciążony wywiad rodzinny
- opóźnione ząbkowanie
- nieprawidłowa budowa włosów
- częściowy albinizm
- małopłytkowość
- ciężkie zapalenia skóry
- nietypowe choroby autoimmunologiczne
- zmiany naczyniowe, zapalenie naczyń
- nieprawidłowe gojenie się ran
- zapalenia dziąseł, afty, owrzodzenia w jamie ustnej
- ropnie migdałków i węzłów chłonnych
*Wpis „Jak wspierać odporność dziecka?” ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie może zastąpić porady lekarskiej. Przed wykorzystaniem powyższych informacji skonsultuj się ze swoim lekarzem.
Spirala antykoncepcyjna, kształtka, wkładka domaciczna. Te nazwy dotyczą jednej i tej samej metody antykoncepcji. Jedna z najbardziej skutecznych metod zapobiegania ciąży. W obecnych czasach nie mamy problemu z dostępnością różnych metod antykoncepcji – jeszcze.
Większej trudności póki co przysparza znalezienie odpowiedniej metody dla danej kobiety. Idealna metoda antykoncepcji powinna być wysoce skuteczna, dostępna, wygodna w stosowaniu oraz pozbawiona efektów ubocznych. Trudno jest o idealny środek, gdyż każdy z nich posiada wiele zalet, ale nie jest też wolny od wad. Spirala antykoncepcyjna – przeczytaj o niej!
Co to jest spirala antykoncepcyjna i jaka jest jej skuteczność w zapobieganiu ciąży?
Spirala antykoncepcyjna to inaczej wkładka domaciczna. Jest ona jedną z powszechnie stosowanych metod antykoncepcji. Swoją nazwę wzięła od kształtu, w jakim niegdyś występowała. Obecnie, spirale antykoncepcyjne mają kształt litery T. Na dolnym końcu trzonu wkładki domacicznej są dwie nitki, które umożliwiają usunięcie jej z macicy.
Spirala jako środek antykoncepcyjny została owiana złą sławą. Przez długi czas uważano, że jej działanie polega na blokowaniu zagnieżdżenia się zarodka w macicy, czy też niszczenie go. Liczne badania pokazały jednak, że działanie spirali oparte jest na zupełnie innych mechanizmach. Wkładka domaciczna nie uniemożliwia zagnieżdżania się zarodka, lecz zapobiega jego powstaniu poprzez uniemożliwienie połączenia plemnika z komórką jajową.
Spirala jest jedną z najskuteczniejszych obecnie stosowanych metod antykoncepcji
Metoda ta jest niezwykle wygodna, ponieważ po jej założeniu skuteczność antykoncepcyjna utrzymuje się przez ok. 5 lat. Może być stosowana podczas karmienia piersią. Można też ją założyć, kiedy kobieta nie może lub nie chce antykoncepcji doustnej. Oznacza to, że po wyjęciu wkładki płodność nie jest zmniejszona i możliwe jest zajście w ciążę. Z przeprowadzonych badań wynika, że 80% kobiet, które planowały ciążę, zaszły w ciążę w ciągu 12-stu miesięcy od usunięcia spirali antykoncepcyjnej.
Spirala antykoncepcyjna – dla kogo?
Spirala domaciczna ze względu na swe wady i zalety, wskazana jest kobietom, które:
- chcą stosować antykoncepcję, która nie wymaga codziennej kontroli,
- mają już pierwszą ciążę za sobą,
- chcą móc w każdej chwili zaprzestać stosowania antykoncepcji i zajść w ciążę,
- mają obfite krwawienia i bóle menstruacyjne.
Założenie spirali antykoncepcyjnej.
Spiralę antykoncepcyjną powinien założyć lekarz. To samo tyczy się jej usunięcia. Należy ją założyć w ciągu 7 dni od wystąpienia krwawienia miesiączkowego. Najlepiej w trakcie krwawienia, ponieważ wówczas szyjka macicy jest naturalnie otwarta.
Spirala antykoncepcyjna – skuteczność
Spirale antykoncepcyjne to jedna z najskuteczniejszych metod zapobiegania ciąży. Skuteczność danej metody antykoncepcyjnej określa wskaźnik Pearla. Wskaźnik ten określa ilość ciąż na 100 kobiet stosujących daną metodę antykoncepcji w ciągu roku. Dla spirali zawierających miedź wskaźnik Pearla wynosi 0,6 – 0,8, w przypadku spirali hormonalnej wskaźnik Pearla to 0,1.
Wady spirali antykoncepcyjnej.
U części kobiet mogą pojawiać się takie skutki uboczne, jak bóle głowy, nieregularne i bardziej obfite krwawienia w pierwszych miesiącach po założeniu spirali, zmiany nastroju, czy trądzik. Warto jednak podkreślić, że podobne skutki uboczne mogą występować przy korzystaniu z dowolnej hormonalnej metody antykoncepcji. Stosowanie spirali antykoncepcyjnej może wpływać na tolerancję glukozy, dlatego też kobiety chorujące na cukrzycę, powinny regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Ta metoda antykoncepcji wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem ciąży pozamacicznej.
Koszt założenia spirali antykoncepcyjnej.
Jednorazowy wydatek związany z założeniem spirali antykoncepcyjnej może wydawać się duży, jednak gdy biorąc po uwagę, że metoda ta daje 5 – letnią skuteczność, bardzo szybko dojdziemy do wniosku, że jest to ekonomiczna metoda antykoncepcji. Cena spirali antykoncepcyjnej zależy od jej rodzaju. Wkładki z miedzią kosztują ok. 100 zł, natomiast wkładka hormonalna ok. 600 zł. Warto wiedzieć, że zabieg założenia wkładki jest procedurą refundowaną przez NFZ. W gabinecie prywatnym za założenie wkładki miedzianej trzeba zapłacić ok. 400 zł, natomiast wkładki hormonalnej ok. 1200 zł.
Dorośli potrafią wypowiedzieć znane słowa: Małe dzieci – mały problem, duże dzieci – duży problem. Wiele rodziców się z tym nie zgadza. Inni mają odmienne zdanie i… mają swoje powody, a 50 najpopularniejszych zdradzamy poniżej! Dlaczego łatwiej wychować starsze dzieci?
Czy wiesz dlaczego łatwiej wychować starsze dzieci? Zastanów się sama, a następnie spójrz na naszą listę:
1. Możesz komunikować się słownie.
Takie dziecko już czysto i wyraźnie powie Ci czego od Ciebie oczekuje. Nie licz na to, że usłyszysz to od niemowlaka!
2. Bawi się samodzielnie!
Możesz w spokoju ugotować obiad, posprzątać, pooglądać TV, zjeść coś – starszak zajmie się sobą.
3. Naje się sam.
Koniec z karmieniem kogoś, starszak już tego nie wymaga
4. Napije się sam.
Nikt nie biega już za tobą krzycząc „mama! pić!” po prostu bierze butelkę i pije. Cała filozofia!
5. Podciera się sam!
Pa, pa pampersie. Pa, pa podcieranie tyłeczków.
6. Mniej prania!
Takie dziecko już śmiało może pozwolić sobie na 1 strój w ciągu dnia, nie pobrudzi się marchewką i nie poleje sokiem.
7. Idą same spać.
Pewnie, że bajkę trzeba przeczytać, przynajmniej do momentu aż same tego nie zaczną robić, jednak są w stanie zrozumieć że noc jest od spania – a co za tym idzie – TY też spisz!
8. Nie wstajesz w nocy, bo ktoś jest głodny lub ma mokrą pupę.
Sorry, to już nie ten wiek. Starszak śpi już cała noc.
9. Łatwiej kupić prezent okazjonalny.
Bo sam Ci powie czego chce. Ma już swoje zainteresowania.
10. Można pogadać z nim na poziomie.
Era „guuguu, gaaagaa” sie skończyła. Teraz rozmawiacie już na serio!
11. Pyskówki
Mów co chcesz, wiele rodziców uwielbia, gdy dziecko czasem powie coś tak, że dorosłemu słów zabraknie.
12. Zaczyna rozumieć pojęcie zabaw grupowych.
Dając przykład: Zabawa w chowanego. Wcześniej maluszki chowają się za swoją ręką i myślą, że jak ciebie nie widzi, to ty jego też.
13. Dlaczego łatwiej wychować starsze dzieci? Bo pomagają!
Bierze miotłę i zamiata, kroi warzywa na obiad a nawet sam sobie kolację przygotuje.
14. Wyręczają rodziców przy młodszym rodzeństwie.
Nie wykonują za nich pracy, bo opieka nad dzieckiem jest po stronie rodzica, ale np. podanie jabłka młodszemu rodzeństwu nie spowoduje, że świat się zawali.
15. Ubierze się sam
Tylko te nieszczęsne skarpetki…
16. Zimą umie sam założyć kurtkę.
Nie jesteś już przepocona od biegania między dwójka (i więcej!) dzieci.. jednego masz z głowy.
17. Kąpie się sam.
Z lenistwa można pomóc mu wyjść z wanny.
18. Wyciera się sam!
To musi być osobno! Bo doszedł do tego, jak wycierać plecy!
19. Bierze prysznic.
Nie ma płaczu przy tym – serio.
20. Zaczyna mieć pasje.
Które trzeba ciągnąc i nie pozwalać, aby talent się marnował.
21. Można z nim tworzyć prace plastyczne
Zrobi SAM laurkę. I prezent na dzień babci z głowy.
22. Kupi sam w sklepie to co trzeba.
5-letnie dziecko jest w stanie wejść do sklepu i kupić pieczywo. Gdy idziesz na spacer, nie musisz wchodzić Ty.
23. Nie dotyka tego, czego nie wolno.
Kontakty, piec gazowy, pralka.. nie rusza bo już wie że nie wolno.
24. Układa puzzle.
Nie takie 5-elementowe. Tylko te, które zajmują na dłużej.
25. Wieczory nie są nudne.
Bo gry planszowe zostały opanowane.
26. Idziesz spać o której chcesz.
Nie nosisz, nie usypiasz – bo 5 latek wie, kiedy jest czas na sen.
27. Są pamiętliwi.
Zapomniałaś, że miałaś iść do sklepu? Dziecko zapamięta!
28. Okna umyje.
I nie, nie poprawie. Bo po co? Umył jak potrafił.
29. Wykłóca się o swoje.
Walczy jak tygrys.
30. Nie przeszkadzają jak dzwoni telefon.
Idzie sobie, bądź bawi się obok i nie drze się do słuchawki, jak robią to młodsi.
31. Można go troszkę zaszantażować.
Kto tego nie robi?
32. Nie budzi Cię rano!
Idzie do pokoju, włączy TV, weźmie jabłko i czeka aż sama nie wstaniesz!
33. Trafiają jedzeniem do buzi.
Dla mnie to cenna umiejętność.
34. BLW już nie zdaje egzaminu.
Dziecko je sztućcami i miejsce dookoła stołu nie wygląda jak po przejściu tornada. Jest czysto!
35. Nie wkłada wszystkiego do buzi.
Tego co znajdzie w domu, jak i na dworze przestaje ładować w ustach.
36.Sami pamiętają o myciu zębów.
Jedna czynność mniej, o której musisz pamiętać w ciągu dnia.
37. Gdy boli głowa – powie.
Gdy to jest noga – też. Ogólnie wiesz, co go boli i nie musisz wymyślać.
38. POWIE że jest głodny!
Nie płacze, nie krzyczy, nie piszczy. Po prostu POWIE.
39. Nie trzeba przenosić po zaśnięciu do siebie.
Bo zasypia w swoim łóżku.
40. Bez problemu śpi u innych.
Babcia – najlepsza.
41. Ma kolegów.
Dlatego możesz liczyć na godzinkę, dwie spokoju w ciągu dnia gdy będzie u znajomych.
42. Sam wchodzi do auta.
I siada w foteliku – czekając aż przyjdę zapiąć pas. Pamiętaj by to sprawdzić, pas musi być zapięty dobrze!
43. Bawią się tym, co i tobie sprawi radość.
Kto widzi frajdę w grzechotkach. Nikt! A jakieś klocki, robo dinozaury, puzzle – to już inna bajka.
44. Robią mniej bałaganu.
Fakt! Bazy powstaną w salonie, ale inaczej wyglądA góra poduszek w jednym kącie niż milion na środku salonu.
45. Mają więcej słodyczy niż ci się wydaje.
A gdy przyjdzie ochota, wiesz gdzie szukać.
46. Tańczy już normalnie.
Lekko paralityczne ale wygląda to całkiem spoko.
47. Wiesz, że nie ma alergii / lub odwrotnie.
Pełna świadomość – wiesz co brać do koszyka na zakupach.
48. Wycieczki są ciekawsze.
Zwiedzacie zoo już nie tylko spacerując, ale czytając przy okazji KAŻDĄ tabliczkę z nazwą zwierzaków.
49. U lekarza się umie zachować.
Słyszałam, że takie dzieci istnieją.
50. Okaże miłość
Kocha równie mocno co niemowlak, jednak bądźmy szczerzy – słowo KOCHAM CIĘ wypowiedziane z ust dziecka brzmi magicznie.
I nie, nie ma tak dobrze – nadal wybierze pietruszkę z zupy. To się nie zmieni :). A Ty jak sądzisz, dlaczego łatwiej wychować starsze dzieci? Zgadzasz się z nami?
Słodkie, szybkie w przygotowaniu i bardzo smaczne. Takie właśnie jest ciasto 3-bit!
Każdy oglądany przez nas wcześniej przepis na ciasto 3-bit zawierał masło bądź margarynę. My postanowiliśmy zrezygnować z tego dodatku. Sprawdź czy nam się to udało!
Ciasto 3-bit – składniki:
-
herbatniki – 70 sztuk
-
masa korówkowa
-
duży budyń bez cukru
-
500 ml mleka
-
łyżka mąki pszennej
-
łyżka mąki ziemniaczanej
-
2 łyżeczki cukru
-
500 ml śmietanki 30%
-
2 łyżki cukru pudru
-
paczka cukru wanilinowego
-
kawałek gorzkiej czekolady do dekoracji
-
można wykorzystać także orzechy
Puszkę z masą krówkową wrzuć najpierw na chwilę do wrzątku, ponieważ wtedy będzie łatwo ją rozsmarować na herbatnikach. Następnie na dno blaszki do pieczenia wykładamy herbatniki. Przykrywamy je masą krówkową. Następnie przykryj masę kolejną warstwą herbatników. Przygotuj teraz masę budyniową – 1,5 szklanki mleka zagotuj z cukrem. Następnie pozostałą część mleka wymieszaj z budyniem i mąkami. Połącz i energicznie mieszaj by nie powstały grudki. Następnie ciepłą masę wyłóż od razu na herbatniki. Przykryj trzecią warstwą ciasteczek. Schowaj blachę do lodówki a w tym czasie schłodzone śmietanki ubij z cukrem pudrem i cukrem waniliowym. Następnie gotową bitą śmietanę wyłóż na placek i udekoruj czekoladą startą na małych oczkach tarki.
Jak widzicie, to masło czy margaryna nie są w tym przepisie do niczego potrzebne.
SMACZNEGO!
Jak rozpoznać bardzo wczesną ciążę? Jakie są pierwsze objawy ciąży? Część z nich możesz zauważyć u siebie nawet na długo przed pozytywnym wynikiem testu ciążowego. Sprawdź, czego możesz się spodziewać, jeśli właśnie starasz się o upragnionego dzidziusia.
Pierwsze objawy ciąży
Pojawianie się symptomów wczesnej ciąży jest sprawą bardzo indywidualną. Kobiety różnią się od siebie pod wieloma względami, również w zakresie odczuwania zmian związanych z rozwijającym się w nich nowym życiem. Część dowie się o rosnącym w ich brzuchu dziecku dopiero przy okazji braku następnej miesiączki. Jest spora grupa przyszłych mam, która doświadcza oznak ciąży bardzo szybko, bo już nawet kilka dni po zapłodnieniu.
Na długo przed pierwszym USG możesz odczuwać symptomy podobne do przeziębienia, grypy żołądkowo-jelitowej lub zapalenia dróg moczowych. I to są często pierwsze objawy ciąży.
Zmęczenie lub senność
Znaczny spadek siły, ogólne osłabienie, zwiększone zapotrzebowanie na sen i odpoczynek oraz chęć kładzenia się na drzemki. Nic w tym jednak dziwnego, że to pierwsze objawy ciąży. Twój organizm potrzebuje teraz dużo więcej energii, a układ krwionośny musi dostosować się do nowej sytuacji.
Podwyższona temperatura ciała
Stan podgorączkowy lub nieznacznie podwyższona temperatura ciała mogą świadczyć o trwającej właśnie implantacji zarodka. Jest to czas, gdy zapłodniona komórka jajowa wczepia się w błonę śluzową macicy, gdzie będzie dalej rozwijała się i rosła przez kolejne tygodnie trwania ciąży.
Bolesne lub wrażliwe piersi
Wrażliwe na dotyk, obrzmiałe i bolesne piersi mogą zwiastować nie tylko zbliżającą się niedługo miesiączkę. Na całe szczęście ten dyskomfort mija wraz z upływem kolejnych tygodni. Najczęściej powraca dopiero na krótko przed porodem lub wcale.
Przeczulony węch lub zmieniony smak
Wiele ciężarnych zauważa u siebie wyostrzony zmysł węchu lub smaku. Niektóre zapachy mogą odbierać tak silnie, że wywołują one bóle głowy, mdłości lub nawet wymioty. Podobnie jest ze smakiem – ciąża może sprawić, że ulubione potrawy będą smakować inaczej. Dość rzadkim objawem, ale jednak występującym u części kobiet na samym początku ciąży, jest czucie w ustach metalicznego posmaku. To zjawisko ma związek ze zmianami hormonalnymi, szybko mija i nie powinno stanowić powodu do zmartwień.
Bóle brzucha, zgaga lub wzdęcia
Wczesną ciążę można pomylić również z objawami grypy żołądkowej lub jelitowej. Niejednej przyszłej mamie sen z powiek spędzają bóle brzucha, wzdęcia, biegunki lub zaparcia. Równie częstą przypadłością kobiet ciężarnych jest zgaga, która potrafi utrzymywać się aż do samego porodu i być bardzo dokuczliwa.
Zwiększony lub zmniejszony apetyt
Rozwijające się w brzuchu mamy dziecko potrzebuje stałych dostaw składników odżywczych, dlatego nic w tym dziwnego, że przyszła mama odczuwa potrzebę jedzenia za dwóch. Zdarza się jednak, że część ciężarnych odczuwa znaczny spadek apetytu w pierwszym trymestrze i zgłasza duże trudności w regularnym jedzeniu. Taki stan może być niebezpieczny, zwłaszcza jeśli długo się utrzymuje, a kobieta nie dba o zbilansowaną dietę dostosowaną do swoich potrzeb.
Mdłości lub wymioty
Mdłości i wymioty pojawiają się już nawet w okolicach 4. tygodnia ciąży i u części z przyszłych mam są dopiero zapowiedzią tego, co je czeka. Zdarza się bowiem, że wcale nie mijają na początku drugiego trymestru, ale utrzymują się aż do samego porodu.
Częste oddawanie moczu
Zwiększone ukrwienie oraz rozrastająca się macica mogą wywoływać uczucie ucisku na pęcherz i częstszą potrzebę oddawania moczu. Jest to całkowicie normalne zjawisko, które pojawi się ponownie pod koniec ciąży, gdy sporej już wielkości dziecko będzie zajmowało dużo miejsca w brzuchu mamy.
Zawroty głowy lub omdlenia
Zawroty głowy i omdlenia na wczesnym etapie ciąży mają związek z dostosowującym się do nowej sytuacji układem krwionośnym przyszłej mamy. Warto wtedy trochę zwolnić, dużo odpoczywać i starać się unikać długotrwałego stania lub nagłych zmian pozycji.
Rozpulchniona szyjka macicy lub zwiększone wydzielanie śluzu
Na samym początku ciąży szyjka macicy jest miękka i rozpulchniona – dopiero później stanie się twarda i zamknięta, aż do samego porodu. Zwiększone wydzielanie śluzu w ciąży nie jest powodem do niepokoju, o ile wydzielina nie ma przykrego zapachu lub koloru, który może wskazywać na trwającą infekcję bakteryjną lub grzybiczą pochwy.
Brak miesiączki lub plamienie implantacyjne
Brak pojawienia się miesiączki w jej spodziewanym terminie zawsze powinien być powodem naszej wzmożonej czujności. To ważne, aby o wczesnej ciąży dowiedzieć się jak najszybciej i zacząć niezwłocznie przyjmować kwas foliowy, który ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozwoju zarodka.
Plamienie implantacyjne, które część mam myli z okresem, jest zdecydowanie mniej obfite i bezbolesne. Jak sama nazwa wskazuje, plamienie nie może wiązać się z obecnością dużej ilości krwi, skrzepów lub silnymi skurczami podbrzusza. Każdą taką sytuację należy pilnie zgłosić swojemu lekarzowi. Zdarza się jednak, że nawet na wczesnym etapie ciąży niektóre kobiety doświadczają krwawień z dróg rodnych, a mimo tego dziecko rozwija się prawidłowo aż do samego końca.
