Dla dziecka nie ma nic ważniejszego niż bliskość kochających go osób – w to nikt nie wątpi. Podczas uroczystości rodzinnych dzieci zwracają uwagę na bliskich, a prezenty można uznać za miły dodatek. Panuje przeświadczenie, że nie wypada przychodzić jako gość z pustymi rękoma. Szczególnie wtedy, gdy mamy do czynienia z wyjątkową okazją jaką jest np. roczek. Sprawdź nasze TOP 10 prezentów na roczek!
Jest to tak naprawdę sprawa bardzo indywidualna. W mojej opinii warto mimo wszystko zapytać młodych rodziców czy czegoś nie potrzebują. Być może maja już coś, co akurat obraliście sobie jako cel. Dlatego by uniknąć niepotrzebnego dublowania prezentów, wystarczy w zasadzie rozmowa, która ułatwi nam wybranie najbardziej trafionego podarunku. Przed rozmową możesz sprawdzić nasze top 10 prezentów na roczek!
Zacznijmy od podstaw
Zasadniczą kwestią będzie to, czy prezent podarujemy dziewczynce czy chłopcu. Co prawda obecnie jest wiele uniwersalnych prezentów, niemniej jeśli zdecydujemy się na wybór bardziej spersonalizowany, wówczas płeć może odegrać znaczącą rolę. Dlatego nim podejmiemy starania w kierunku zakupu czegokolwiek, zastanówmy się chwile, co łatwiej jest nam zrobić, poszukać prezentu samemu, czy może spróbować skontaktować się z rodzicami maluszka w celu kupna czegoś, co potrzebują? Istotny jest również fakt tego, kim jesteśmy dla naszej solenizantki lub solenizanta. Jeśli łączą nas więzi rodzinne, lub tym bardziej jesteśmy np. rodzicami chrzestnymi, wówczas pragniemy aby podarowana przez nas rzecz była nad wyraz szczególna. Dlatego, warto pomyśleć, nad oryginalnym podarunkiem, który z będzie wyróżniać się na tle innych otrzymanych przez maluszka.
Jaki prezent wybrać?
Przed tym dylematem prędzej czy później stanie każdy z nas. Niemniej by oszczędzić sobie niepotrzebnego stresu bądź niepokoju, warto zastanowić się czym nasz podarunek miałby się charakteryzować. Czy będzie to któraś rzecz z kolei a może coś co przyda się na przyszłość? Nie odkryję ameryki, jeśli powiem, że na tym etapie dzieci są albo zasypywane alby już zasypane mnóstwem zabawek. No ale co jeśli, my też chcemy dorzucić swoje przysłowiowe 3 grosze? Warto zainteresować się tematem akcesoriów interaktywnych lub edukacyjnych. Te z pewnością, nie tylko żywo poruszą maluszkiem ale również mogą wpłynąć na proces poznawania świata. Istotne jest również to czym powinien, charakteryzować się prezent dla takiego małego człowieka. Otóż musi on przede wszystkim wzbudzać zainteresowanie i poruszenie. To z pewnością kluczowa cecha wpływająca na ogólną atrakcyjność upominku.
Pamiętajmy o bezpieczeństwie
Wybierając prezent na tę okazję, musimy wiedzieć, że powinien być on bezpieczny! Nie chcemy by nasz podarunek przysporzył więcej problemów niż pożytku. Dzieci w tym wieku są jeszcze na tyle małe, że wieloma przedmiotami są w stanie zrobić sobie po prostu krzywdę np. przez ich wkładanie do ust, które może skończyć się przypadkowym połknięciem lub zakrztuszeniem. Jak zatem wiedzieć, że prezent będzie bezpieczny i nie spowoduje niepotrzebnego zmartwienia? Tutaj z pomocą przychodzą specjalne oznaczenia, które posiada już większość dostępnych na rynku zabawek czy akcesoriów. Bezproblemowo odczytasz z nich dla jakich dzieci przeznaczony jest przedmiot. Warto również zwrócić uwagę na możliwości modyfikacji zabawki czy jej uszkadzanie, np. przez odrywanie elementów, które dziecko może połknąć. Wybieraj produkty o dobrej jakości, wykonane z bezpiecznych materiałów.
TOP 10 prezentów na roczek – co jeśli nie mamy pomysłu?
Ogrom możliwości pozwala na wybór czego tylko dusza zapragnie. Tak jak już wspomniałam we wstępie, warto mimo wszystko upewnić się przed zakupem „okazalszego” upominku czy takowy nie utrudni codziennego funkcjonowania rodziców. Jakby nie było zależy nam na tym by podarunek był nie tylko trafiony ale i praktyczny. Natomiast jeśli z różnych powodów nie mamy kontaktu z rodzicami lub jest on utrudniony, warto udać się do dobrego sklepu z asortymentem dla maluszków by tam uzyskać pomoc lub zapoznać się z moimi pomysłami. Poniższe propozycje to tylko kilka przykładów tego czym można obdarować maluszka w ten wyjątkowy dzień:
-
Kostka edukacyjna – polecam też te z IKEI.
-
Jeździk, bądź rowek biegowy – Rowerek biegowy to coś wspaniałego dla malucha!
-
Metryczka – myślę, że każdy rodzic ucieszy się z tego prezentu.
-
Szczeniaczek uczniaczek
-
Konik na biegunach – no kto z Was nie marzył w dzieciństwie o nim?
-
Zestaw do piaskownicy – swoisty „must have” dla każdego dziecka.
-
Wózek dla lalek/pchacz
-
Pieniądze – przez jednych uznawane za pójście na łatwiznę, zaś inni stwierdzą, że to bardzo praktyczne rozwiązanie, umożliwiające zaopatrzenie maluszka przez rodziców w co tylko zechcą
-
Rowerek trójkołowy
-
Cymbałki
Coś jeszcze byście dodali do tej listy? Dajcie znać, co Wy podarowaliście w ostatnim czasie przy okazji podobnej uroczystości i czym kierowaliście się przy wyborze prezentu!
Grzybica brodawek sutkowych może długo rozwijać się niezauważona. Nie każda mama karmiąca piersią doświadcza wszystkich jej objawów, a dodatkowo mogą mieć one różne nasilenie. Sprawdź, jak rozpoznać ją u siebie i szybko wyleczyć.
Grzybica brodawek – objawy
Kiedy karmienie piersią zaczyna sprawiać ból warto zastanowić się, czy jego powodem nie jest rozrost grzybni z gatunku Candida (najczęściej Candida albicans) i wywoływana przez nią grzybica brodawek lub kanalików mlecznych. Do najczęstszych objawów należą:
-
łuszcząca się, schodząca skóra z sutków i brodawek, która na początku może przypominać zaschnięte mleko, mieć biały lub lekko żółtawy kolor
-
swędzenie sutków i brodawek
-
białawy nalot na czubkach sutków
-
ból o różnym nasileniu odczuwany zwłaszcza podczas karmienia, może być ostry, rwący i promieniujący aż pod pachy lub przypominać kłucie szpilkami w kanaliki mleczne
-
malinowe, zaczerwienione otoczki sutków
-
błyszcząca i napięta skóra brodawek
-
podatność sutka na urazy, np. pękanie, otarcia
-
zmniejszona ilość odciąganego mleka
-
bielenie sutków po karmieniu lub odciąganiu mleka laktatorem
Grzybica brodawek – przyczyny
Trudno jednoznacznie określić, dlaczego część kobiet jest bardziej podatna na infekcje grzybicze, w tym grzybicę brodawek. Można jednak wymienić czynniki, które ryzyko zachorowania zwiększają, a należą do nich:
-
dieta bogata w cukry
-
zaburzona flora bakteryjna
-
antybiotykoterapia
-
antykoncepcja hormonalna
-
grzybica pochwy lub skóry w innych miejscach ciała
-
nieprawidłowa higiena (np. zbyt rzadkie zmienianie wkładek laktacyjnych, niedokładne mycie laktatora)
-
spadek odporności
Grzybica brodawek – leczenie
Leczenie grzybicy brodawek zależy w dużej mierze od wiedzy i doświadczenia lekarza, do którego udamy się po diagnozę. Może być to lekarz rodzinny, dermatolog, a nawet ginekolog. Niestety wielu specjalistów bagatelizuje problem odsyłając pacjentki do domu z nieskutecznym leczeniem, dopóki ich stan nie pogarsza się do tego stopnia, że nie są w stanie już dłużej karmić lub grzybica przenosi się również na inne części ciała. Najczęściej stosowane sposoby leczenia grzybicy brodawek to:
-
smarowanie sutków i brodawek Nystatyną lub maściami o miejscowym działaniu przeciwgrzybiczym, np. Clotrimazolum, HascoFungin
-
leki doustne wydawane na receptę, uznawane za bezpieczne podczas karmienia piersią, np. Flukonazole,
-
przemywanie sutków i brodawek witaminą C w kroplach lub fioletem gencjanowym
Ważne jest, aby przy zdiagnozowaniu u matki grzybicy brodawek objąć leczeniem również dziecko, które może zarazić się przez kontakt z piersiami lub mlekiem. Pleśniawki przybierają najczęściej postać białego nalotu lub białych wykwitów na języku lub w jamie ustnej dziecka i leczy się najczęściej poprzez:
-
pędzlowanie Nystatyną
-
smarowanie witaminą C w kroplach
-
stosowanie żelu np. Aphtin, Dentosept, Dezaftan
Grzybica brodawek – postępowanie
Rezygnacja z karmienia piersią w trakcie leczenia infekcji grzybiczej brodawek nie jest konieczna. Istnieje wiele leków, również tych stosowanych doustnie, które uznawane są za bezpieczna dla dziecka (np. Flukonazole).
Jeżeli brodawki lub sutki są uszkodzone, obtarte lub krwawią to należy szczególnie zadbać o ich szybką regenerację i zaleczenie. Nagłe zaprzestanie karmienia lub odciągania pokarmu laktatorem może doprowadzić do zastoju, a w ostateczności do zapalenia piersi lub nawet powstania ropnia. Możesz spróbować wydłużyć odstępy pomiędzy karmieniami (odciąganiem), aby piersi miały więcej czasu na odpoczynek, ale nie rób tego zbyt rzadko.
Unikaj smarowania brodawek kremami pielęgnacyjnymi, które zawierają w swoim składzie cukier (np. MALTAN), ponieważ stanowią świetną pożywkę dla rozwoju grzybów i mogą utrudniać leczenie. Do nawilżenia może posłużyć zwykła, naturalna lanolina. Warto wypróbować specjalne opatrunki na piersi Nursicare lub nakładki Silverette wykonane z czystego srebra.
Szczególnie zadbaj o higienę i czystość – często zmieniaj wkładki laktacyjne, biustonosz i bluzkę. Przemywaj piersi wodą lub wodą z delikatnym mydłem przed karmieniem. Dokładnie zmywaj maści, które nie mogą mieć kontaktu z ustami dziecka. Starannie myj laktator po każdym użyciu i raz dziennie sterylizuj go w gorącej wodzie.
Na czas leczenia warto ograniczyć cukier w diecie. Zrezygnuj z jedzenia słodyczy, słodkich napojów i słodkiego nabiału. Pij witaminę C w kroplach i smaruj nimi sutki i brodawki – kwaśne środowisko spowalnia rozwój grzybów.
Leczenie grzybicy brodawek może trwać długo, bo nawet 2-3 tygodnie i niestety ta przypadłość lubi powracać. Warto więc być czujnym i rozpoznać chorobę na jak najwcześniejszym etapie, gdy nie jest jeszcze bardzo dokuczliwa dla mamy i dziecka.
Wpis ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie może zastąpić porady lekarskiej. Przed wykorzystaniem powyższych informacji skonsultuj się ze swoim lekarzem, który podejmie decyzje dotyczące odpowiedniego leczenia na podstawie przeprowadzonego wywiadu, dokonanych oględzin i dalszych badań.
Każda z nas miała sytuację (chociaż raz w swoim życiu), gdy placek, który chciała wykonać, okazał się totalnym nieporozumieniem. Zakalec, ścięty krem, kompletnie niedobrany smak i inne przygody masz na swoim koncie. Znasz to? Tarta z owocami to ciasto, które zawsze wychodzi! Zobacz ten prosty i szybki do wykonania przepis i przekonaj się o tym sama!
Tarta z owocami to placek, do którego nie potrzebujesz piekarnika. Samo wykonanie zajmuje max. 20 minut pracy plus 4 godziny tężenia w lodówce.
Składniki:
Na spód:
220g herbatników
110g masła
2 łyżki kakao
3 kostki czekolady (opcjonalnie)
Krem:
1 serek mascarpone
50 ml śmietanki 30%
1,5 tabliczki białej czekolady
plus owoce – Twoje ulubione, u mnie to były maliny.
Wykonanie:
Na początku ciastka rozkrusz blenderem. Jeśli nie masz tego urządzenia, to przełóż ciasteczka do woreczka i rozkrusz je przy pomocy wałka do ciasta. Rozkruszone ciastka przekładasz do miski, a następnie dodajesz roztopione masło, kakao, a także pokrojoną w malutką kosteczkę czekoladę. Wszystko dokładnie mieszasz, a potem wylepiasz tym formę do tarty. Teraz czas na przygotowanie kremu! W kąpieli wodnej rozpuść czekoladę ze śmietanką. Następnie lekko ją studzisz i dodajesz powoli masacrpone. Mieszasz delikatnie, do momentu, gdy wszystkie grudki znikną. Wylewasz na „ciasto”, potem dekorujesz owocami i zostawiasz w lodówce na minimum 4 godziny do stężenia masy.
Smacznego!
Smakowała Tobie tarta z owocami? A może chcesz przepisy na kolejne proste i szybkie do wykonania ciasta lub inne potrawy? Zajrzyj koniecznie TUTAJ!
Żelazo jest bardzo istotnym mikroelementem w organizmie każdego człowieka, a jego niedobory mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Niedobory żelaza u dzieci – jak je rozpoznać? Które produkty zawierają go najwięcej?
Żelazo jest bardzo istotnym mikroelementem w organizmie człowieka, ponieważ stanowi składnik hemoglobiny, czyli białka krwi odpowiedzialnego za transport tlenu z płuc do wszystkich komórek organizmu oraz mioglobiny – białka mięśni, pobierającego tlen z krwi. Występuje również w wielu enzymach biorących udział w powstawaniu DNA, syntezie neuroprzekaźników w mózgu oraz procesach magazynowania i przetwarzania energii przez komórki. Jego niedobory mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Zapotrzebowanie organizmu na żelazo
Zapotrzebowanie osoby dorosłej wynosi 18 mg żelaza dziennie u kobiet oraz 10 mg/dzień u mężczyzn. W przypadku dzieci zapotrzebowanie liczone jest na kg masy ciała: dla niemowląt w wieku 6-12 miesięcy 1mg/kg dziennie, u dzieci w wieku 1-3 lat wzrasta do 7 mg/kg/dzień (co jest prawie 4-krotnie wyższym zapotrzebowaniem niż u dorosłego).
Kobiety ciężarne mają również znacznie podwyższone zapotrzebowanie – wynosi ono aż 26 mg/dzień. Związane jest to z ogromnym znaczeniem tego pierwiastka w budowie układu nerwowego i rozwoju płodu. Zbyt mała ilość przyjmowanego żelaza zwiększa ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu i niskiej masy urodzeniowej noworodka. Może prowadzić także do opóźnienia rozwoju fizycznego i umysłowego oraz obniżenia odporności.
Przyjmuje się, że dzieci donoszone, o prawidłowej masie urodzeniowej mają zapasy żelaza w organizmie wystarczające na około 4-6 miesięcy. W przypadku wcześniaków i dzieci z niską masą urodzeniową zapasy te wyczerpują się znacznie szybciej (ok. 2-3. miesiąca życia), a zapotrzebowanie wynosi aż 4 mg/kg/dzień.
Żelazo dostarczane wraz z pokarmem
Mleko matki zawiera wysoką zawartość łatwo przyswajalnego żelaza (ok. 0,5mg/l), dlatego rekomenduje się wyłączne karmienie piersią do 6. miesiąca życia, a po tym czasie należy zacząć rozszerzać dietę, aby dostarczać je również z pokarmów uzupełniających. Mieszanki mleka modyfikowanego są wzbogacane o żelazo (zawierają nawet 10-15 mg/l), jednak nie jest tak dobrze przyswajalne jak te z pokarmu kobiecego.
Żelazo dostarczane w produktach uzupełniających dzieli się na dwuwartościowe żelazo hemowe, które pozyskiwane jest z produktów pochodzenia zwierzęcego, o znacznie lepszej wchłanialności (ok. 20%) oraz żelazo trójwartościowe niehemowe, czerpane z produktów pochodzenia roślinnego, wchłaniane w 5%.
Produkty bogate w żelazo:
– podroby (wątroba wieprzowa i drobiowa) – według polskich zaleceń nie należy podawać ich dzieciom do 3. roku życia,
– mięso: wołowina, cielęcina, baranina, kaczka, królik
– ryby: łosoś, makrela atlantycka, sardele, dorsz oraz owoce morza
– nasiona roślin strączkowych: fasola, groch, ciecierzyca, soczewica
– produkty zbożowe: kasza jaglana, pęczak, brązowy ryż, płatki owsiane, płatki jęczmienne, kaszki mleczne/bezmleczne/wielozbożowe, kleiki, makarony pełnoziarniste, pieczywo graham
– żółtko jaj
– warzywa: brokuł, burak, natka pietruszki, bób, boćwina, fasolka szparagowa, groszek cukrowy, koper ogrodowy, szpinak, jarmuż
– suszone owoce: morele, śliwki, rodzynki, daktyle
– nasiona i ziarna: słonecznik, sezam, mak, pestki dyni
– orzechy: pistacje, laskowe, arachidowe, migdały, włoskie
Przy komponowaniu posiłków należy mieć na uwadze, że produkty bogate w witaminę C powodują lepsze wchłanianie żelaza, natomiast za ograniczenie wchłaniania tego pierwiastka odpowiedzialne są produkty mleczne bogate w wapń.
Przyczyny i objawy niedoboru żelaza
Przyczyną niedoboru żelaza może być spożywanie przez dziecko dużej ilości mleka krowiego, koziego lub sojowego – dzieciom do 1. roku życia nie powinno się w ogóle ich podawać (jedynie jako składnik potrawy), a powyżej 1. roku życia w ilości nie większej niż 700 ml na dzień. Przyczyny niedoboru żelaza mogą mieć podłoże zdrowotne – takie jak choroby układu trawiennego (celiakia i zakażenie Helicobacter pylori), przewlekłe krwawienia czy upośledzenie wchłaniania w jelitach. U niemowląt powodem może być także zbyt niska masa urodzeniowa, wcześniactwo lub przedłużająca się/bardzo nasilona żółtaczka.
Niedobór żelaza jest przyczyną anemii, czyli niedokrwistości. Do najczęstszych objawów tej choroby należą u niemowląt: zwiększone pragnienie, apatia, trudności w ssaniu, opóźnienie rozwoju. U starszych dzieci można zauważyć również:
– bladość skóry
– osłabienie, senność, szybka męczliwość
– brak koncentracji
– obniżenie odporności
– brak apetytu
– słaby przyrost masy ciała
– łamliwość paznokci i wypadanie włosów
– krwawienia z nosa
– zaburzenia rytmu serca
– suchość skóry
– spaczone łaknienie (apetyt na kredę, surowy ryż, glinę, krochmal)
Niedobory żelaza u dzieci – diagnostyka
Jeśli zauważone zostaną objawy niedoboru żelaza, to należy niezwłocznie skonsultować się z pediatrą. Diagnostyka rozpoczyna się od podstawowych badań krwi: morfologia, żelazo, ferrytyna.
W przypadku anemii występuje zmniejszona liczba czerwonych krwinek (RBC), niskie stężenie hemoglobiny (Hb/Hgb), mała objętość czerwonych krwinek (MCV) i hemoglobiny (MCH/MCHC).
Badanie żelaza to oznaczenie aktualnego stężenia żelaza w surowicy krwi, które może wahać się w zależności od pory dnia lub podczas infekcji organizmu, dlatego nie jest wiarygodnym badaniem w kierunku wykrywania niedoborów.
Ważnym parametrem jest natomiast stężenie ferrytyny, czyli magazynu żelaza oraz transferyny odpowiedzialnej za jego transport. W dalszej diagnostyce niezbędna jest również ocena całkowitej zdolności wiązania żelaza (TIBC) oraz stężenie rozpuszczalnego receptora transferyny w surowicy.
Niedobory żelaza u dzieci – leczenie niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza
Podstawą leczenia jest przede wszystkim dieta bogata w żelazo. Włączenie preparatów żelaza podawanych w postaci doustnej w formie leku lub suplementów diety również jest pomocne. Podczas prawidłowego przyjmowania preparatów zgodnie z zaleceniami lekarza, parametry morfologii krwi szybko się poprawiają. Suplementację należy kontynuować przez około 4-6 miesięcy, ponieważ dopiero po dłuższym czasie uzupełniane są zapasy żelaza w organizmie. W przypadku, gdy pacjent nie toleruje dobrze preparatów żelaza podawanych doustnie lub wchłanianie jest mocno zaburzone, to podaje się je dożylnie.
Każdy bez wątpienia stwierdzi, że najlepiej pracuje się będąc wypoczętym. Wówczas mamy energię do robienia wielu rzeczy dlatego, że lepiej nam się myśli i podejmuje różne decyzje. Stan ten można w bardzo łatwy sposób zaburzyć. Dlaczego warto dbać o sen? Zastanówmy się zatem, co może być przyczyną tego, że czujemy się niewyspani i rozkojarzeni.
Sen, czyli naturalny proces regeneracyjny człowieka
Regeneracje można nazwać pewnego rodzaju „ładowaniem baterii” człowieka. Podczas niej zachodzi wiele ważnych procesów, które usprawniają nasz organizm przygotowując go do dalszej pracy i czynienia tym samym postępów. Warto zatem wiedzieć i pamiętać, że bez odpowiedniej ilości snu, nasze ciało z czasem zacznie odmawiać nam posłuszeństwa, a procesy biologiczne, które w nas zachodzą, nie będą miały odpowiedniego podłoża do prawidłowego działania. Jeśli zatem myślimy o regeneracji, musimy ją utożsamiać nie tylko z czynnym odpoczynkiem ale również ze snem, który odgrywa bardzo ważną rolę w życiu człowieka. Można by rzecz, że wręcz jedną z najbardziej podstawowych.
Dlaczego warto dbać o sen? Dlaczego jest on taki ważny?
Na to pytanie istnieje wiele odpowiedzi, które wzajemnie się uzupełniają, niemniej jest jeden element, który je scala. Mowa tutaj o zdrowiu. Istotne jest tutaj to, że każde nieprawidłowości wynikające z niedoboru, bądź nieprawidłowego snu, zostają szybko zweryfikowane przez nasz organizm co w rezultacie odbija się na naszym zdrowiu i kondycji fizycznej. Zatem, sen jest o tyle ważny, że bez niego nasze ciało nie będzie działać w odpowiedni sposób. Co za tym idzie, nasze zdolności poznawcze będą działały na zwolnionych obrotach.
Sen a zdrowie
Wiemy, że wartości te wzajemnie na siebie oddziałują i się uzupełniają. Bez odpowiedniej ilości snu, nasz organizm zacznie dawać nam znaki, iż coś jest nie tak. Za takie ostrzeżenia możemy uznać np:
– zaburzenia funkcji kognitywnych wpływających na czas reakcji
– zwolnienie procesu regeneracji organizmu
– zaburzenia funkcji seksualnych
– osłabienie działania układu odpornościowego, liczne infekcje
– częste bóle mięśni i głowy
– spadek wydolności i wytrzymałości organizmu
– wzrost wagi wynikający z zaburzeń działania metabolizmu
Czynników tych można wymieniać bez końca, jednakże jedno jest pewne, nie są one przyjazne człowiekowi. Zatem jeśli zależy nam na zdrowiu, musimy pamiętać o odpowiedzialnym podejściu do kwestii wysypiania się. Co więcej musimy pamiętać, że sen i wysypianie to w prawdzie pojęcia tożsame ale nie takie same. Dzieje się tak, ponieważ można spać ale nie wysypiać się. Jest to także najbardziej pospolita przyczyna wszelkich występujących zaburzeń. Niedostateczna ilość snu w dłuższym okresie czasu przyniesie nieprzyjemne konsekwencje.
Jak dbać o nasz sen?
Można to robić na kilka sposobów, ponieważ każdy musi wybrać taki, który odpowiada jego stylowi funkcjonowania i życia. Rynek wypełniony jest wszelkimi środkami poprawiającymi jakość snu. Dostępne są różnego rodzaju specyfiki, ale najbardziej opłacalne wydaje się kupienie zwykłej melatoniny i wypróbowanie jej na własnej osobie. Warto również skorzystać z porady specjalisty, ponieważ to on może ukierunkować nas na odpowiednie działanie. Niemniej jeśli myślimy o samodzielnym działaniu, to warto jednak zacząć od podejścia bardziej elementarnego czyli, określenia ilości czasu, który możemy przeznaczyć na sen. Istotne i wręcz kluczowe jest nie przekraczanie granicy poniżej 5 godzin dziennie. Skutkuje to stopniowym implikowaniem poszczególnych nieprawidłowości w nasze życie. Ile zatem snu nam potrzeba? Literatura i badania wskazują, że najbardziej optymalna ilość oscyluje w granicach od 7 do 9 godzin dziennie. Warto również zadbać o kilka innych elementów a są nimi:
– odpowiednia i zbilansowana dieta
– podaż witamin i stosowanie suplementów wspomagających nasz organizm
– aktywność fizyczna w ciągu dnia
– ograniczenie ilości czasu spędzonego przez ekranem, telewizora, telefonu, laptopa bezpośrednio przez spaniem
– odpowiedni poziom nawodnienia organizmu
– ograniczenie spożywania alkoholu i używek
– wyposażenie się w wygodny materac i zwrócenie uwagi na pozycje w jakiej śpimy
– nie spożywanie dużych dawek kofeiny bezpośrednio przed spaniem
Sen powinien być dla nas przyjacielem a nie wrogiem. To on pomaga nam w sprawnym przebrnięciu przez trudności codzienności. Dzięki niemu mamy energie na czynienie rzeczy, które sprawiają nam radość. Przyczynia się również do osiągania wyznaczonych celów. Natomiast jego brak w krótkim odstępie czasu szybko da się we znaki. Nasz organizm zacznie przesyłać nam sygnały ostrzegawcze, że coś należy z tym zrobić. Co więcej, prócz samopoczucia może pogorszyć się również nasz wygląd, gdyż brak odpowiedniej ilości snu zaburzy prawidłowe funkcjonowanie naszego metabolizmu co z kolei przełoży się na naszą sylwetkę.
Zdjęcia to idealny sposób na zapisywanie naszych najcenniejszych wspomnień. Jest to również niekiedy jedyne świadectwo przeszłości. Z ogromną chęcią wracamy do nich po latach. Z uśmiechem na twarzy przyglądamy się obrazkom z okresu dzieciństwa czy naszego dojrzewania. Wiele z nich często różni się od siebie jakością wykonania. Na szczęście postęp technologiczny pozwolił każdemu na wyposażenie się w odpowiednie urządzenie. Sprawdź sposób na kreatywne zdjęcia rodziny!
Liczy się kreatywne podeście
Wszystko zaczyna się od pomysłu. Inspiracji można szukać w zasadzie wszędzie, czy to w domu, pracy lub na świeżym powietrzu. Ograniczać nas będzie tylko i wyłącznie własna wyobraźnia. Wystarczy mieć chęci i odrobinę cierpliwości. Nie należ również szybko się zniechęcać i zbyt krytycznie patrzeć na własne pomysły. Niekiedy bezcenne będzie zapytanie się dziecka, co zrobiłoby w takiej sytuacji i jak wygląda jego wizja na to. Jeśli natomiast i to nie przyniesie wymiernych rezultatów, możemy poszukać natchnienia w sieci. Ta przecież wypełniona jest po brzegi różnego rodzaju dziełami. Tym sposobem wzbogacając obejrzane treści o własną interpretację, jesteśmy w stanie tworzyć unikalne projekty.
Sposób na kreatywne zdjęcia – od czego zacząć?
Jeśli mamy już jakiś pomysł lub wizję naszej fotografii, postarajmy się to przenieść w rzeczywistość. Zabieramy nasze pociechy i niezbędny sprzęt w teren czy w wybrany zakątek mieszkania lub domu i zaczynamy działać! Pamiętajmy by nie bać się działać spontanicznie, ponieważ czasami wystarczy ułamek sekundy by wykonać zdjęcie zapamiętane na lata. Oznacza to również potrzebę bycia przygotowanym na takie okazje, dlatego miejmy pod ręką urządzenie, które pomoże nam to wykonać. Ponadto identyczna zasada obowiązuje podczas codziennego scrollowania social mediów. Ludzkie oko, zdolne jest w ułamku sekundy wyłapywać informacje i obrazy. Wniosek zatem jest prosty, działajmy nieszablonowo i niestandardowo po to by wyłamywać się z obowiązujących schematów w oryginalny sposób. Chodzi nam przecież o zwrócenie uwagi odbiorcy na naszą twórczość.

Korzystajmy z nadarzających się okazji
Narodziny dziecka a może pierwsza komunia? Takie uroczystości to nie tylko celebrowanie w czasie rzeczywistym. To również fenomenalna okazja na wykonanie paru niezapomnianych zdjęć, które zatrzymamy w albumie na lata. Niczym złym nie będzie również udanie się do profesjonalnego studia, gdzie prócz odpowiedniego sprzętu zapewniającego nam prawidłowe oświetlenie czy scenerię skorzystamy z wskazówek profesjonalistów w tej dziedzinie.
Sami twórzmy interesująca scenerię
Wybierając się na spacer do parku lub lasu, pomyślmy co zwróciłoby naszą uwagę gdybyśmy mieli obejrzeć zdjęcia wykonane w tym otoczeniu. Zastanówmy się również jak sami byśmy umieścili siebie wraz z dziećmi tak by stworzyć coś ciekawego i interesującego. Nie bójmy się eksperymentować, wybierzmy się na spontaniczną wyprawę nad jezioro przy zachodzie słońca lub przestrzeń gdzie są kwiaty i pola. Istotne jest to by, nie oceniać wszystkiego zbyt pochopnie. Zdjęcia oceniane na gorąco mogą nam się w pierwszej chwili całkowicie nie spodobać. Dajmy im zatem czas i próbujmy różnych kombinacji, tak by pod koniec działania usiąść spokojnie i przeanalizować, które z nich nadają się do udostępnienia w mediach społecznościowych.
Jeśli jednak decydujemy się na samodzielne robienie zdjęć, nie mając przy tym większych umiejętności fotograficznych, róbmy to bez obaw. Oto kilka wskazówek i pomysłów fotograficznych o których musisz pamiętać:
– postaraj się o odpowiednie kadrowanie zdjęcia. Od tego zależy w jaki sposób przedstawisz swoją wizję i czy w centrum uwagi będą te elementy na które, chcesz zwrócić szczególnie uwagę
– ustaw bilans bieli, dzięki temu zadbasz o odpowiednie odwzorowanie kolorów
– wybór rozdzielczości zdjęcia, od niej zależy jakość zdjęcia i wyrazistość przedstawianych szczegółów
– światło, nikomu nie trzeba chyba mówić, jak ważne jest dobre oświetlenie podczas robienia zdjęć, każdy raczej wie, że w całkowitej ciemności bez odpowiedniego naświetlenia raczej nie zaprezentują one tego co chcemy, dlatego decydujmy się zarówno na naturalne jak i sztuczne światło
– jeśli czujesz się niepewnie lub po prostu chcesz by Twoje zdjęcia wyglądały lepiej, skorzystaj z pomocy statywu, pozwoli Ci to uzyskać odpowiednią stabilizację obrazu
– jeśli masz smartfon z dobrym aparatem, korzystaj gotowych profili, dzięki którym poczujesz się jak profesjonalny fotograf
Pamiętaj, żeby traktować te czynności jako zabawę a aparat jako narzędzie służące do zapisywania unikatowych wspomnień. Nie podchodź do tego szczególnie krytycznie. Drobne niedociągnięcia niech stanowią dla Ciebie powód do wyciągania wniosków na przyszłość i nabierania doświadczenia. Mam nadzieję, że przedstawiony sposób na kreatywne zdjęcia był dla Ciebie inspirujący!
Część dostępnych na rynku szczepień jest darmowa i obowiązkowa – znajdują się w kalendarzu szczepień. Pozostałe są płatne z własnej kieszeni. Czy w takiej sytuacji warto robić szczepienia nieobowiązkowe?
Szczepienia wykonuje się w celu budowania odporności, co pozwala na uniknięcie lub zapewnienie łagodnego przebiegu chorób zakaźnych, które często niosą za sobą poważne konsekwencje w postaci długotrwałych powikłań, a nawet zgonu. Część dostępnych na rynku szczepień jest zawartych w kalendarzu szczepień rozpisanym dla dzieci do 19 roku życia – są obowiązkowe, refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Pozostałe to szczepienia nieobowiązkowe – są zalecane, ale za takie należy zapłacić. Decyzja o zaszczepieniu dziecka należy do jego opiekunów po konsultacji z lekarzem prowadzącym.
Jak działa szczepionka?
Zawarte w szczepionkach antygeny pobudzają układ odpornościowy do wytwarzania ochrony przeciw chorobom zakaźnym nie wywołując jednocześnie danej choroby. Kontakt z antygenami pomaga budować tak zwaną pamięć immunologiczną, ponieważ dzięki kontaktowi z nimi, organizm wytwarza przeciwciała i komórki odpornościowe chroniące przed konkretnymi drobnoustrojami i o wiele szybciej podejmuje walkę z chorobą unikając poważnych powikłań.
Szczepionki zawierają żywe drobnoustroje (atenuowane). Są osłabione i powodują silną odporność już po pojedynczej dawce. Drugim typem są zabite (inaktywowane) i produkowane z martwych drobnoustrojów szczepionki, które najczęściej wymagają podania kilku dawek. Żadne z tych szczepionek nie są zdolne do wywołania danej choroby.
Pełną odporność uzyskuje się zazwyczaj po zakończeniu całego cyklu szczepień. Dawki podawane są w określonym odstępie czasowym oraz po osiągnięciu odpowiedniego wieku osoby szczepionej. Podaje się je w zastrzyku podskórnie, śródskórnie lub domięśniowo, istnieją także szczepionki doustne i donosowe.
Szczepienia obowiązkowe w Polsce w 2021r.
Każde dziecko urodzone w Polsce podlega obowiązkowym szczepieniom przeciwko gruźlicy, błonicy, krztuścowi, polio, odrze, śwince, różyczce, tężcowi, bakterii Haemophilus influenzae typu b (Hib), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zakażeniom pneumokokowym oraz rotawirusom.
Szczepienia nieobowiązkowe – zalecane w Polsce:
Szczepienia nieobowiązkowe zaleca się przede wszystkim dzieciom, osobom w podeszłym wieku oraz osobom z innych grup ryzyka. Choroby, przed którymi obecnie zaleca się ochronę to:
Zakażenia meningokokowe – wywoływane przez bakterie dwoinki zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Na zakażenie narażeni są wszyscy niezależnie od wieku i płci. Najwięcej przypadków odnotowuje się wśród grupy dzieci do 1. roku życia. Bakterie kolonizują się w jamie nosowo-gardłowej zdrowych osób, dlatego też każdy z nas może być bezobjawowym nosicielem. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub podczas bezpośredniego kontaktu. Inwazyjna choroba menigokokowa (IChM) prowadzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub sepsy, a początkowe objawy przypominają zwykłą grypę, a rozwój choroby następuje bardzo szybko – może prowadzić do zgonu nawet w przeciągu pierwszej doby. Stanowi jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych przez wysoką śmiertelność i trwałe powikłania. Za najbardziej niebezpieczne serogrupy uważa się A, B, C, W, Y, z czego w Polsce najczęściej występują B i C. Aktualnie dostępne szczepionki to:
-
Przeciwko serogrupie B – preparat Bexsero lub Trumenba, pierwszy z nich jest zalecany szczególnie dla niemowląt, małych dzieci oraz osób z niedoborem odporności, ale także wśród młodzieży i młodych dorosłych. Szczepienie można wykonać od 2 miesiąca życia, ilość dawek zależy od wieku, w którym przyjęto pierwszą dawkę (2,3 lub 4). Trumenba wykonywana jest po 9 roku życia w 2 lub 3 dawkach w zależności od ryzyka zachorowania na IchM. Cena pojedynczej dawki tych szczepionek mieści się w granicy 330-350 zł.
-
Przeciwko meningokokom typu C – Neisvac C podawany po 2 miesiącu życia, w 1/2/3 dawkach w zależności od wieku podania pierwszej dawki (cena dawki 120-150 zł)
-
Przeciwko serogrupie A,C,W135, Y – szczepionka Nimenrix oraz Menveo, pierwszy z preparatów przeznaczony jest dla dzieci po 6 tygodniu życia w 1/2/3 dawkach w zależności od wieku podania pierwszej dawki (cena dawki ok.180 zł) Menveo jest preparatem jednodawkowym podawanym po 2 roku życia (cena 160-180 zł).
Ludzki wirus brodawczaka HPV – wyróżnia się aż 150 typów wirusa HPV, z czego typ 16 i 18 są wysoko onkogenne. Zakażenie wirusem brodawczaka możliwe jest drogą płciową i dotyczy aż 50-80% kobiet i mężczyzn aktywnych seksualnie. Wirus HPV jest główną przyczyną stanów przedrakowych oraz raka szyjki macicy. Może także wywoływać również raka przestrzeni ustno-gardłowej, pochwy, sromu, odbytu oraz prącia. Szczepienie jest zarówno dla dziewczyn i chłopców po 9. roku życia (optymalny wiek szczepionej osoby to 11-12 lat) przed rozpoczęciem aktywności seksualnej. Możliwe jest również u osób już aktywnych seksualnie. Skuteczność w ochronie przeciwko rakowi szyjki macicy zaszczepionych kobiet wynosi aż 90%. Dostępne są 3 preparaty składające się z 3 dawek:
-
2- walentna Ceravix – przeciwko najczęściej występującym typom 16 i 18
-
4-walentna Silgard – przeciwko HPV 16 i 18 oraz HPV 6 i 11 odpowiedzialnym za kłykciny kończyste
-
9-walentna Gardasil przeciwko HPV 16, 18, 31, 33, 45, 52, 58.
Szczepienia nieobowiązkowe są płatne (ok. 1200-1500 zł). Miasta i gminy często organizują programy szczepienne dla dziewczynek w wieku 10-14 lat i wtedy podlegają refundacji z ich budżetu.
Ospa wietrzna – ostra choroba zakaźna wywoływana przez wirus ospy wietrznej i półpaśca. Wiele osób przechodzi wirus ospy łagodnie, ale zdarzają się ciężkie przebiegi choroby i występowanie powikłań, zwłaszcza u dorosłych. Szczepionka znacznie łagodzi przebieg ospy, może całkiem uchronić przed zachorowaniem, a także zmniejsza ryzyko zachorowania na półpasiec. Dostępne są szczepionki Varilrix oraz Varivax. Są to szczepionki z żywym osłabionym szczepem wirusa, niezdolny do wywołania choroby. Obie mają wysoką skuteczność. Najlepiej szczepić dzieci po ukończonym 1. roku życia dwoma dawkami w odstępach 6 tygodni. Według aktualnego programu szczepień, refundacja szczepienia przeciwko ospie przysługuje dzieciom uczęszczającym do żłobków lub klubów malucha. Dla pozostałych dzieci (lub dorosłych) szczepionka jest odpłatna (ok 400-500 zł za pełny cykl szczepienia).
Kleszczowe zapalenie mózgu – poważna choroba wirusowa przenoszona głównie przez kleszcze, a ryzyko zachorowania w wyniku ukąszenia wynosi 1 na 150. Są też przypadki choroby w wyniku picia surowego mleka krowiego lub koziego, jeśli zwierzę było chore. Według statystyk KZM dwa razy częściej dotyka kobiet, a groźniejszy przebieg odnotowuje się u starszych osób. Wirus atakuje mózg i układ nerwowy wywołując zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego. Szczepienie jest dla wszystkich osób, a zwłaszcza tych odwiedzających lasy, pracujących przy uprawie roślin i hodowli zwierząt.
Dostępne są 2 preparaty: FSME-Immun oraz Encepur Adults. Obie szczepionki występują także w wersji dla dzieci po ukończeniu 1 roku życia (FSME-Immun Junior oraz Encepur K). Pełny cykl szczepienia obejmuje 3 dawki, a następnie dawki przypominające co 3-5 lat. Cena jednej dawki wynosi ok. 100 zł.
Grypa – wirus grypy jest również ostrą chorobą zakaźną, rocznie odnotowuje się nawet 5 mln zachorowań i podejrzeń zachorowań. Często jest bagatelizowana przez pacjentów, choć może prowadzić do poważnych powikłań pogrypowych takich jak zapalenie płuc i oskrzeli, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, zapalenie ucha środkowego. Szczepionka przeciwko grypie ma przede wszystkim na celu zapewnienie łagodniejszego przebiegu choroby i uniknięciu powikłań. Co roku skład szczepionek różni się i jest opracowywany na podstawie najczęściej występujących szczepów wirusa w poprzednim sezonie. Dostępne preparaty to: Influvac Tetra, Vaxigrip Tetra, Fluarix Tetra (inaktywowane, podawane domięśniowo lub podskórnie, cena ok. 50 zł) oraz Fluenz Tetra (szczepionka żywa, donosowa, cena 100 zł).
Wirusowe zapalenie wątroby typu A – zwane także żółtaczką pokarmową. Jest jedną z chorób brudnych rąk, przenoszoną drogą fekalno-oralną. Do zakażenia dochodzi poprzez spożycie skażonej żywności lub wody, umycia rąk w skażonej wodzie lub nie umycia rąk po skorzystaniu z toalety. U dzieci przebiega zazwyczaj łagodnie, natomiast u dorosłych często przebieg jest ostry i ciężki – przeważnie wymagający hospitalizacji. Okres wylęgania wirusa wynosi od 15 do 50 dni. Wydalany jest z kałem chorego nawet przez kilka tygodni. Szczepienie jest szczególnie ważne dla osób podróżujących, pracującym przy produkcji żywności lub mającym styczność z odpadami i zanieczyszczeniami komunalnymi. Szczepionka jest też dzieciom powyżej 1 roku życia uczęszczającym do żłobka/przedszkola/szkoły. Szczepionka występuje pod nazwą Havrix Junior (po 1 rż.), Avaxim (po 16 rż.), Havrix Adult (od 19 rż.). Wystarczą dwie dawki szczepionki, aby uodpornić się na całe życie (cena dawki 150-200 zł). Nie wszystkie osoby dorosłe, które urodziły się przed 1994 r. szczepiono przeciwko WZW B. Z tego względu wyprodukowano szczepionkę skojarzoną przeciwko WZW A oraz WZW B pod nazwą Twinrix Adult (cena 200 zł).
Dla osób podróżujących powyższa lista szczepień dodatkowych jest rozszerzana o choroby takie jak: malaria, dur brzuszny, cholera, wścieklizna, żółta febra. Przed wyjazdem (zwłaszcza w kierunki tropikalne) zalecana jest wizyta w
Okres trwania ciąży jest niezwykle wyjątkowym czasem w życiu każdej kobiety, który wiąże się z wieloma zmianami i wyzwaniami. Pierwszy trymestr ciąży jest bardzo ważnym etapem. Sprawdź, jakie badania powinna wykonać każda przyszła mama oraz jak rozwija się dziecko w pierwszych tygodniach trwania ciąży.
Pierwszy trymestr ciąży obejmuje 13 pierwszych tygodni jej trwania, gdzie za pierwszy dzień ciąży uznaje się pierwszy dzień ostatniej miesiączki. Najczęściej występujące objawy ciąży w I trymestrze to:
-
brak miesiączki,
-
huśtawka nastrojów,
-
nadmierne zmęczenie, senność,
-
wrażliwość i/lub bolesność piersi,
-
krwawienie implantacyjne,
-
nudności, mdłości, wymioty,
-
częste oddawanie moczu,
-
promienny wygląd,
-
trądzik hormonalny,
-
zachcianki.
Potwierdzenie ciąży
Przy podejrzeniu ciąży można wykonać domowy test ciążowy. Jest on dostępny do kupienia w każdej aptece lub drogerii. Uznaje się, że dają one średnio 95% wiarygodności, jeśli wykonywane są po upływie 10 dni od zapłodnienia.
Ze względu na technikę wykonywania testu ciążowego wyróżnia się:
-
test płytkowy (kasetowy) – wymaga zebrania moczu do naczynia i umieszczenia za pomocą pipety kilku kropli w okienku testowym,
-
test strumieniowy (flamastrowy) – pod strumieniem moczu należy umieścić pasek absorpcyjny znajdujący się pod nasadką testu,
-
test paskowy – pasek testowy należy zanurzyć w naczyniu z zebranym wcześniej moczem.
Do wykonania testu należy użyć pierwszej porannej dawki moczu. Zdarza się czasami, że otrzymany wynik jest fałszywie dodatni lub ujemny. Z tego względu o wiele bardziej wiarygodnym badaniem jest oznaczenie stężenia hormonu beta-HCG w krwi. Jeśli uzyskany wynik wskazuje na ciążę, to należy jak najszybciej umówić się na wizytę do ginekologa. Dlaczego? Aby potwierdzić ciążę podczas badania USG. Warto pamiętać, że do 10. tygodnia ciąży należy wykonać szereg badań biochemicznych z krwi i moczu.
Wybór lekarza ginekologa-położnika, który będzie sprawował opiekę nad ciężarną nie jest łatwym zadaniem. Możemy wybierać wśród wielu specjalistów – w ramach NFZ i prywatnie. Warto kierować się opiniami innych mam oraz doświadczeniem i specjalizacją danego lekarza. W Polsce wszystkie kobiety ciężarne są objęte darmową opieką medyczną. Również te bez ubezpieczenia zdrowotnego i nie ponoszą żadnych kosztów związanych z badaniami, czy poradami innych specjalistów.
Badania w pierwszym trymestrze ciąży
Przez cały czas trwania ciąży regularnie wykonywane są różne badania. Mają one na celu monitorowanie zdrowia matki i dziecka, ale to właśnie w pierwszym trymestrze trzeba zrobić ich najwięcej. Do badań wykonywanych na samym początku (do 10. tygodnia ciąży) należą:
-
badanie ginekologiczne,
-
cytologia,
-
posiew z pochwy,
-
USG przezpochwowe,
-
badania krwi (morfologia, glukoza, grupa krwi i czynnik Rh oraz badania na wirusy: HIV, toksoplazmoza, cytomegalia, różyczka, wirusowe zapalenie wątroby typu C, kiła, odczyn Wassermana),
-
badanie moczu.
Pod koniec pierwszego trymestru (między 11. a 14. tygodniem ciąży) możliwe jest dokładne zbadanie płodu pod kątem wad rozwojowych. Należą do nich takie wady jak: cewy nerwowej, mózgu, przedniej ściany brzucha, kończyn, narządów wewnętrznych oraz określenie ryzyka wystąpienia chorób genetycznych. Zalicza się do nich Zespół Downa, Zespół Edwardsa, Zespół Patau oraz Zespół Turnera.
Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca wykonanie pierwszego badania prenatalnego każdej kobiecie ciężarnej. Refundacja badania przez NFZ dotyczy tylko kobiet z grup ryzyka. Grupa ryzyka to między innymi: wiek ciężarnej powyżej 35. roku życia, występowanie choroby genetycznej u bliskiej rodziny lub płodu w poprzedniej ciąży, urodzenie dziecka dotkniętego wadą lub chorobą genetyczną, nieprawidłowe wyniki USG lub badań krwi wskazujące na ryzyko wystąpienia aberracji chromosomowej lub wady płodu.
Podczas pierwszego badania prenatalnego ocenia się ryzyko wystąpienia wad płodu na podstawie badań krwi oraz szczegółowych pomiarów badania USG. Jeśli wykryte zostaną nieprawidłowości, to wykonuje się jedno z badań inwazyjnych, które polegają na przezbrzusznym pobraniu próbki płynu owodniowego, kosmówki, krwi pępowinowej lub tkanek płodu.
Jak zmienia się życie kobiety ciężarnej?
Od pierwszego dnia ciąży kobieta powinna zacząć podwójnie dbać o swoje zdrowie – zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Od tego momentu kobiety ciężarne na każdym kroku zastanawiają się jak powinny postępować. Co im wolno, a z czego powinny zrezygnować. Najważniejsze wskazówki to:
-
Zmiana nawyków żywieniowych – dla prawidłowego rozwoju płodu, jak i poprawy własnego samopoczucia przyszła mama powinna ograniczyć spożywanie tłuszczy zwierzęcych, podrobów i żywności wysoko przetworzonej. Niewskazane jest picie dużej ilości kawy, a także czarnej herbaty. Nie wolno pić również większości herbat ziołowych. Ciężarna nie może spożywać surowych ryb, mięsa, jajek, a także serów pleśniowych.
-
Suplementacja – w przypadku nieodpowiednio zbilansowanej diety matki, ilość dostarczanych dziecku i niezbędnych dla jego prawidłowego rozwoju składników odżywczych nie jest wystarczająca, dlatego należy jak najszybciej włączyć suplementy dla kobiet ciężarnych, które zawierają przede wszystkim kwas foliowy, żelazo, witaminę D, kwasy DHA oraz jod.
-
Całkowity zakaz spożywania alkoholu, palenia papierosów, brania narkotyków.
-
Rezygnacja z niektórych zabiegów kosmetycznych – na początku ciąży powinno się unikać zabiegów z wykorzystaniem olejków eterycznych, masaży relaksacyjnych (masaże są wskazane w niektórych przypadkach, ale mogą być wykonywane jedynie przez fizjoterapeutę uprzedzonego o fakcie bycia w ciąży), zakazana jest depilacja woskowa i laserowa, zabiegi z wykorzystaniem prądu i ultradźwięków, trzeba uważać również na kosmetyki z retinolem i witaminą C.
-
Ostrożność w przyjmowaniu leków – każdy lek stosowany w okresie ciąży musi być skonsultowany z lekarzem, a w każdym przypadku należy w pierwszej kolejności spróbować naturalnych metod leczniczych.
-
Zakaz dźwigania i nadmiernego wysiłku – również obowiązuje od początku ciąży, natomiast wskazana jest umiarkowana aktywność fizyczna (częste spacery, pływanie, lekkie ćwiczenia ruchowe).
Jak wygląda rozwój płodu w pierwszym trymestrze?
Około 21.-22. dnia ciąży zaczyna bić serduszko dziecka. Około 6. tygodnia ma ono 5-6 mm długości i zaczyna tworzyć się jego szkielet – choć wyglądem przypomina małą kijankę, to widoczna jest główka, tułów i zawiązki kończyn. W 7. tygodniu dziecko waży ok. 1 grama i posiada m.in. serce, wątrobę, trzustkę i nerki. Tydzień później rozwijają się ręce, nogi oraz zrośnięte błoną palce. W 9. tygodniu dziecko ma już 15 mm długości i kształtuje się u niego pierwszy zmysł – dotyk. Około 10. tygodnia ciąży potrafi otwierać i zamykać usta, zgina i prostuje kończyny, wykonuje proste ruchy, twarz nabiera rysów, a błona między palcami zanika. W 11. tygodniu ma już 6 cm i 9 gramów. Skóra jest przezroczysta i zaczyna pokrywać się meszkiem, a na paluszkach rozwijają się zawiązki paznokci. Od 12. tygodnia u dziecka pojawia się odruch ssania, zaczyna również produkować mocz i wydalać go do wód płodowych. Pod koniec pierwszego trymestru dziecko osiąga wagę nawet 20 gramów, wykształcają się narządy płciowe i jest coraz bardziej ruchliwe. Maluch potrafi ssać kciuk i bawić się pępowiną oraz odczuwać emocje mamy – zarówno pozytywne i negatywne.
Człowiek w swoim życiu uczy się wielu nawyków. Jednym z nich może być właśnie oszczędzanie. Planujemy domowy budżet po to, aby odłożyć odłożyć znaczną sumę pieniędzy, która może posłużyć jako kapitał przeznaczony np. na wakacje.
Zobacz jak planujemy domowy budżet!











