Na codzienne funkcjonowanie składa się wiele elementów. Każdy z nas posiada swoje zwyczaje i małe rytuały. Niektóre czynności z czasem przeradzają się w rutynę. Te jednak potrafią nas do siebie na tyle przywiązać, że trudno już bez nich funkcjonować. Istnieje wiele różnych sposobów, które mogą nam skutecznie w tym pomóc. Co jeśli jednak ten problem dotknie dzieci a ich zachowanie zacznie być np. agresywne? W przypadku gdy spotykamy się z uzależnieniem u najmłodszych, liczy się prawidłowa diagnoza i kompleksowe podejście. Jak zatem radzić sobie z dziecięcymi uzależnieniami?
Wszystko ma swój początek
Rodzic z reguły działa w taki sposób by zapewnić swojej pociesze jak najlepsze warunki do rozwoju. Kierując się tą zasadą, zapewnia mu dostęp do wielu udogodnień tego świata. W ten sposób, zaledwie kilku letnie dziecko, jest w stanie sprawnie obsługiwać np. telefon czy komputer. Na pierwszy rzut oka, nie są to zjawiska, które mogą w jakikolwiek sposób martwić rodziców. Jeśli jednak zwykły „zabijacz” czasu, zaczyna stopniowo przeobrażać się w element niezbędny do funkcjonowania to jest to pierwsza z oznak nieodpowiedniego rozwoju zdarzeń. W tej sytuacji, należy w porę zareagować, by zapobiec problemowi i nie musieć go leczyć. Jeśli jednak jest już za późno, to nic straconego. Nie oznacza to jednak, że należy stać bezczynnie i nic z tym nie robić. Skuteczna pomoc rodzica i osób z zewnątrz w postaci lekarzy, jest w stanie zwalczyć problem.
Rodzaje uzależnień
Obecne osiągniecia medycyny pozwalają wyróżnić kilka zasadniczych rodzajów uzależnień. Wymienia się wśród nich najczęściej, psychiczne, fizyczne, społeczne i behawioralne. Wiele utartych reguł, definiuje to schorzenie, jako silną więź psychiczną jak i również fizyczną z środkiem uzależniającym. Wszelkiego rodzaju próby oderwania takiej osoby od tego prowadzą do różnego rodzaju zachowań. Począwszy od łagodnych przez nagłe i nieprzewidywalne reakcje następujące wskutek niemożności korzystania z określonej rzeczy. Społeczeństwo obecnie najczęściej łączy temat uzależnień z wszelkiego rodzaju używkami. Zaskakujące dla niektórych może być zatem to, że silna więź może wystąpić do każdej innej rzeczy obecnej w życiu człowieka. Jeśli zatem spojrzymy na to szerzej, to każde nadużywanie może prowadzić do uzależnienia. W związku z tym, nawiązując do wcześniej przytoczonego przykładu związanego z używaniem wszelkiego rodzaju nowinek technologicznych, to są one również silnie uzależniające. To jest w zasadzie faktem, zaś określenie pokolenie z czy post-millennialsi odnosi się do osób wychowywanych w kulturze zdominowanej przez technologie. Zatem nie dziwi fakt, że coś co jest obecne na co dzień w życiu prowadzi do pewnego rodzaju uzależnienia. Różnicą jest jednak to czy jesteśmy od czegoś zależni czy uzależnieni. Problem w tym, że tutaj istnieje cienka granica, którą jednak można szybko przekroczyć. Zaś w momencie gdy zauważymy niebezpieczne oznaki na skutek niemożności skorzystania z określonej rzeczy, należy skutecznie reagować.
Rozpoznanie
Reagowanie w porę bywa o tyle trudne, że problem uzależnienia dziecka np. od telefonu czy komputera bywa bagatelizowany. Chwila spokoju rodziców, może w dłuższej perspektywie poskutkować niechcianymi konsekwencjami. Nie chodzi tu jednak o stwierdzenie, że dziecko oglądające bajki czy robiące dowolnie inne rzeczy na tych urządzeniach jest od razu uzależnione a te przedmioty jednoznacznie złe. Wręcz przeciwnie, umiejętności nabywane z czasem mogą prowadzić do skuteczniejszego rozwoju pociechy. Istotą jest odróżnienie uzależnienia od zwykłego korzystania z tego rodzaju nowinek. Zatem wczesne reagowanie jest tutaj tak ważne. Z założenia jest to również podstawowy element niezbędny do postawienia odpowiedniej diagnozy. Ta prowadzi do kolejnego kroku, jakim jest zdefiniowanie źródła i przyczyny problemu. Co więcej, rozmowa i próba rozwiązania tego na linii rodzic – dziecko, jest kluczowa. Dziecko widząc zainteresowanie i wsparcie ze strony opiekuna, nie będzie narażone na zbędny stres związany z leczeniem problemu, o ile oczywiście będzie wymagała tego sytuacja. Ciekawy jest również fakt, że najłatwiej rozpoznaje się uzależnienia przez osoby z zewnątrz. Między komercyjnym użytkowaniem a uzależnieniem bywa cienka granica, której przekroczenie jest najczęściej niewidoczne na pierwszy rzut oka. Do myślenia powinno dawać to, kiedy dziecko zacznie posiadać niespotykane dotychczas objawy związane z niemożnością korzystania z niektórych urządzeń. Są to np. zachowania agresywne, trudności w samokontroli, problemy związane z koncentracją , nagłe zmiany nastroju czy w końcu porzucenie wszelkich innych form przynoszących przyjemność. Rodzic to zawsze osoba, która powinna stać na straży prawidłowego rozwoju psycho-fizycznego dziecka. Nieznajomość lub brak świadomości o czyhających problemach to często przyczyna wszelkich schorzeń. Dlatego tak istotne jest odpowiedzialne podejście uświadamiające w miarę możliwości najmniejszych użytkowników o problemie lub pokazywanie alternatywnych źródeł rozrywki.
Zapobieganie i skuteczna pomoc
Zapobieganie a także pomoc jest o tyle skuteczna o ile o rodzic jest świadomy niebezpieczeństw związany z nadmiernym użytkowaniem wszelkiego rodzaju urządzeń przez dziecko. Jak wiadomo istnieje wiele skutecznych terapii i różnego rodzaju sposobów leczenia tych schorzeń. Nim jednak do tego dojdzie, warto dziecko nie tyle co ograniczać ale kontrolować w tym co robi. Zwykłe ustalenie reguł czy zasad obowiązujących podczas użytkowania telefonu może oszczędzić nam problemu. Zaś wprowadzenie stałych pór korzystania z komputera czy wreszcie ustanowienie tego formą nagrody za jakieś działania to jedne z wielu sposobów przeciwdziałania uzależnieniom. Jedni powiedzą, że są to konserwatywne i staroświeckie formy wychowywania dzieci, niemniej bez wątpienia pozwalają one na ograniczenie ryzyka wystąpienia problemu.
Jak wiadomo problem uzależnień towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów i nie dotyczy tylko substancji, jak to powszechnie jest postrzegane w społeczeństwie. Jeśli już dotyka on dzieci jest to o tyle skomplikowane, że rodzice lekceważą ten problem. W związku z tym, baczne obserwowane wszelkich niepokojących zachowań powinno prowadzić do stosownego reagowania. Skuteczna pomoc jest w stanie zaradzić problemowi, który niekontrolowany może poskutkować poważnymi konsekwencjami.
Wakacje to świetna okazja do tego, by spędzić wspólnie ze znajomymi lub rodziną trochę wolnego czasu. Sprzyjające warunki pogodowe i dobra atmosfera, to niemalże niezbędne elementy takich wyjazdów. Nie zawsze jednak to idzie ze sobą w parze. Decydując się na spędzenie beztrosko wakacji z bliskimi pod namiotem, musimy być świadomi tego, że w każdej chwili może zaskoczyć nas nieoczekiwana zmiana pogody. Zatem, czy takie wyjazdy są bezpieczne dla nas i osób z naszego otoczenia?
Życie pod chmurką
Mając za sobą pewien okres w którym ciężko pracowaliśmy lub po prostu mieliśmy jakieś zajęcie angażujące nasze siły, zapragniemy prędzej czy później, po prostu odpocząć. Rozpoczynając proces zastanawiania się nad tym, w jaki sposób można tego dokonać, często w naszych głowach pojawia się wiele pomysłów i opcji. Ich segregacja i weryfikacja, przebiega z reguły w oparciu o budżet jakim dysponujemy. To z resztą będzie go w pewnym sensie warunkowało. Niemniej należy wiedzieć, że nie trzeba posiadać wygórowanych kwot do tego by świetnie i beztrosko wypocząć w najpiękniejszych zakątkach świata. Jeśli już marzy nam się wyjazd ze znajomymi czy rodzinom pod namiot, to musimy wiedzieć, że ciągnie to za sobą wiele korzyści ale nie jest to też wolne od wszelkich wad. Otóż wakacje pod namiotem, lub po prostu pod chmurką, bo tak śmiało można je nazwać to świetna okazja do budowania lub pielęgnowania relacji międzyludzkich. Małe przestrzenie nas zbliżają, to fakt. Jednakże bezpośrednie towarzystwo natury, sprawia, że faktycznie na moment możemy zapomnieć o codzienności i rutynie jaka nas otacza. Mówiąc wprost, rezygnując z wszelkich udogodnień, możemy bardziej pomyśleć o tym co mamy wokół siebie.
Zastanówmy się, czy śniadanie zjedzone na kocyku nad brzegiem jeziora, nie jest piękne? Miasta z reguły coraz bardziej zaczynają przypominać „betonowe utopie” z nielicznie występującymi roślinami (rzecz jasna pomijając parki etc). Jeśli zatem, natura nie jest nam straszna to co stoi na przeszkodzie do tego by przeżyć wspaniała przygodę. Oczywiście takich znajdzie się wiele, jak np. małe dzieci, z którymi najzwyczajniej w świecie jeszcze boimy się wybrać w taką podróż. Jednakże posiadając te większe, wystarczy odpowiednio je przygotować i można wyruszać w drogę. W związku z tym, przed nami pojawia się wizja, chwilowego odcięcia od świata mediów i całego zgiełku, który wokół niego panuje. Należy również zauważyć, że wybierając taką formę wypoczynku, nie musimy być ściśle uzależnieni od tego kiedy przypada nam urlop. Tak naprawdę, może to być spontaniczny weekendowy wyjazd nad morze, w góry czy nad jezioro. Co więcej, kwoty jakie przeznaczymy na nocleg, będą z pewnością dużo mniejsze aniżeli te dostępne w hotelach czy innych tego typu miejscach. Zatem tutaj, pojawia się jeden z największych atutów takich wyjazdów, czyli niskie koszty samego pobytu. Nie możemy jednak zapominać, że aby ich doświadczyć, musimy uprzednio dobrze się zapatrzyć w niezbędny sprzęt i wyposażenie.
Nie zawsze jest kolorowo
Jak to w życiu bywa, taki wyjazd również ma swoje wady. Za taką sztandarową można z pewnością uznać, zmienność pogody. Ktoś powie, no dobra ale to może mieć miejsce w przypadku każdej formy wyjazdu. Nie sposób się nie zgodzić, jednakże tutaj może to całkowicie pokrzyżować nasze plany. Do tego stopnia, że zakończy to wyjazd. Ulewne deszcze, porywisty wiatr czy burze to elementy, które mogą pojawić się ni stąd ni z owąd. Dlatego istotne jest, by w miarę możliwości co jakiś czas monitorować prognozy pogody i być przygotowanym na takie ewentualności. Przechodząc dalej należy wspomnieć o higienie. Gdyż dla niektórych dużym nieudogodnieniem będzie brak bezpośredniego dostępu do pełnego zakresu WC. Często znajdujące się na polach namiotowych toalety, to pojedyncze punkty do których chodzi wiele osób. Zatem co do ich czystości można mieć wiele zastrzeżeń. Niemniej kwestia ta jest ściśle uzależniona od osobowości i nastawienia, ponieważ dla jednych będzie to duży problem zaś inni nie zwrócą na to uwagi. W związku z tym jest to kwestia względna.
Grunt to dobre przygotowanie
Skompletowanie odpowiedniego wyposażenia to poniekąd recepta na udane wakacje pod namiotem. Zakup namiotu, śpiworu czy mat samopompujących to niemalże nasz obowiązek. Co więcej w naszym posiadaniu mogą znaleźć się również takie elementy jak, przenośna kuchenka z butlą gazową a także podstawowe naczynia. Nie powinno zabraknąć również jakiś mebli. Świetnie sprawdzą się tutaj składane krzesła i stół, które nie zajmą wiele miejsca. Stając się entuzjastami takiej formy wypoczynku, z pewnością wypracujemy własne wnioski i autorskie rozwiązania tego co nam najbardziej potrzebne. Zatem przygotowując się do wakacji pod namiotem, nie możemy również zapominać o stosownym ubiorze. Wiedząc, że noce czasami bywają zimne, nie pozwólmy byśmy po powrocie do domu musieli borykać się z niepotrzebną chorobą.
Form wypoczynku jest wiele, podobnie jak miejsc do niego dostępnych. Decydując się na wakacje pod namiotem, musimy być świadomi tego, że są one bezpieczne o ile sami o to zadbamy. Nasze odpowiedzialne przygotowanie i panowanie nad sytuacją, może uchronić nas przed ewentualni problemami. Dlatego, jeśli chcemy przeżyć świetną przygodę na łonie natury, po prostu to zróbmy i przekonajmy się na własnej skórze czy to nam odpowiada.
By rozwijać się w prawidłowy sposób, dziecko prócz odpowiednich warunków środowiskowych potrzebuje podstawowego budulca, czyli pożywienia. Praktykowana dieta powinna być bogata w wszelkiego rodzaju wartości odżywcze. Co jeśli jednak coś stanie na przeszkodzie i nasz organizm postanowi powiedzieć nie? Wówczas działamy tak by ów problem rozwiązać, bądź poszukać alternatywnego źródła, które będzie w stanie uzupełnić pewne niedobory. Zatem jak sobie radzić, gdy nasza pociecha boryka się z problemem celiakii?
A więc to przez węglowodany?
Celiakia to autoimmunologiczna choroba spowodowana brakiem możliwości trawienia glutenu przez organizm chorego. W przypadku gdy osoba cierpiąca na to schorzenie dostarczy organizmowi tego składnika, wówczas dojdzie do podrażnienia kosmków jelita cienkiego odpowiedzialnych za wchłanianie tego elementu do organizmu. W rezultacie dojdzie do różnego rodzaju niestrawności i reakcji takich jak np. wysypka, biegunka czy wzdęcia. Należy zatem wiedzieć, że gluten jest białkiem, które znajdziemy w produktach takich jak chociażby, jęczmień, pszenica czy żyto. W skrócie są tą pochodne zboża, które z łatwością odnajdziemy w większości dostępnych na rynku artykułów spożywczych. Czy zatem, osoby cierpiące na celiakie mogą komfortowo robić zakupy? Oczywiście, że tak. Potrzeba najczęściej rodzi stosowne rozwiązania. Tak też dzieje się w tym przypadku. Obecnie w większości sklepów znajdziemy wszelkiego rodzaju produkty bezglutenowe. Co więcej, bez problemu sami przygotujemy niejedno danie. Należy wiedzieć, że nietolerancja glutenu, to żaden wyrok. Owszem utrudnia to niektóre czynności niemniej nadal pozwala na komfortowe funkcjonowanie. W przypadku, gdy dziecko cierpi na to schorzenie sprawa jest o tyle skomplikowana, że np. u niemowląt trudno oszacować co może być przyczyną różnego rodzaju niepokojących zachowań. Zaś większe dzieci należy uprzednio uświadomić o konsekwencjach spożywania jedzenia zwierającego gluten. Wiele osób może zatem kojarzyć celiakie jako coś w stylu uczulenia na węglowodany. Nic bardziej mylnego, zaś stwierdzenie to wzięło się stąd, że zboża (t.j pszenicę etc) zalicza się do tej grupy makroelementów żywieniowych. Niemniej nie każdy węglowodan zawiera w sobie gluten. Dla przykładu, osoby dotknięte celiakia bez problemu będą mogły jeść wszelkiego rodzaju warzywa czy owoce. Poza tym bez problemu mogą skusić się na np. ryż, komosę ryżową czy swobodnie używać takich mąk jak kokosowa czy ziemniaczana.
Obserwacja to podstawa
Wzdęty brzuszek a może nieustanny płacz i brak chęci na jedzenie. To jedne z objaw jakie mogą towarzyszyć pojawieniu się celiakii u najmłodszych. Sprawa jest o tyle skomplikowana, że objawy są bardzo zróżnicowane. Dla jednych będą to nagłe i silne reakcje organizmu na przyjęty gluten, zaś inni przejdą to bezobjawowy sposób, który da o sobie znać dopiero po dłuższym czasie. Co więcej z racji tego, że choroba może rozwijać się w organizmie przez długi czas, objawia się w różnym wieku. Dlatego, należy obserwować to jak różne składniki wpływają na dziecko. U podstaw problemu nie ma jednej przyczyny. Ta często jest niestety dziedziczna. W związku z tym zdiagnozowana u jednego członka rodziny, stwarza potrzebę przebadania wszystkich domowników. Należy wiedzieć, że nieleczona może prowadzić do różnego rodzaju powikłań takich jak np. anemia czy zaburzenia odżywiania.
Jak ją rozpoznać?
Badanie krwi ukierunkowane na zmierzenie poziomu przeciwciał antyglutenowych i innych białek w tkance wyściełającej jelita to jeden ze sposobów na zdiagnozowanie celiakii. Odpowiednia profilaktyka i przede wszystkim konsultacja lekarska to rozpoczęcie drogi mającej na celu zredukowanie skutków przyjmowania glutenu. Niestety, obecne dokonania medycyny nie znalazły leku na tą chorobę. Zatem jednym z podstawowych dróg zmierzających do rozwiązania problemu jest praktykowanie stosownej diety.
Rozwiązaniem jest dieta
Istnieje szereg składników a w końcu dań, które będą szkodzić osobą dotkniętym celiakią. Natomiast dzieciom prócz unikania produktów zawierających pochodne pszenicy, zaleca się również unikanie takich rzeczy jak np. buliony, przetworzone mięsa, gotowe mieszanki przypraw a także produkty wysokoprzetworzone. Liczy się spostrzegawczość i odpowiednia wiedza. Czytanie etykiet i sprawdzanie składów produktów powinno stać się codziennością. Pozwoli to uniknąć niepotrzebnych problemów. Niemniej nie należy rezygnować z ulubionych dań. Można je swobodnie przygotowywać w oparciu o produkty bezglutenowe, które nie odbiegaj znacząco smakiem od oryginalnych receptur. Wyrobienie w sobie nowych nawyków będzie o tyle łatwiejsze, o ile rodzice pokażą dziecku, że nie jest to trudne.
Świadomość problemu a w końcu pokazanie, że codzienne funkcjonowanie jest również możliwe z tym schorzeniem, to jedno z nadrzędnych zadań rodziców. W związku z tym, jeśli zauważymy, że nasza pociecha miewa problemy związane z sposobem odżywiania, warto udać się do specjalisty. Rutynowe badanie może rozwiać wszelkie wątpliwości i ukierunkować na konkretne działania.
Każdy z nas miewa własne problemy. Niektóre z nich objawiają się w dłużej perspektywie czasu inne zaś są okresowymi przeciwnościami, którym musimy skutecznie stawić czoło. Niestety niektóre z nich zostają z nami na dłuższy czas. Dlatego, wymaga to od nas niekiedy zmiany trybu życiu i wyrobienia określonych nawyków, które z czasem stają się swego rodzaju codziennością. Wiadomość o chorobie to najczęściej trudny moment w życiu. Niemniej z reguły nie jest on wyrokiem skazującym nas na jedną dole. Tak też jest w przypadku cukrzycy. Zatem, co warto o niej wiedzieć?
Choroba naszych czasów
Choroby cywilizacyjne, to z reguły schorzenia charakterystyczne dla pewnej społeczności w określonym czasie w historii. Tak się składa, że obecna lista wszelkiego rodzaju dolegliwości zawiera w sobie właśnie cukrzycę. Definiuje się ją najczęściej jako zaburzenia poziomu glukozy we krwi i ze względu na swoje rodzaje objawia się w różny sposób. Począwszy od senności i osłabienia przez zaburzenia ostrości widzenia aż do problemów związanych z gojeniem się ran. Obecnie cukrzyca może być diagnozowana nawet u noworodków. Pozwala to podjąć stosowne kroki zapobiegające dalszemu rozwojowi choroby już od pierwszych dni życia dziecka.
Rodzaje cukrzycy
Co do zasady wyróżnia się dwa podstawowe typy, pierwszy i drugi. Co więcej do tego zestawienia w ostatnim czasie zaczęto zaliczać również cukrzycę noworodkową a także kilka innych rodzajów. Charakteryzują się one tym, że:
– Cukrzyca typu 1 powoduje, iż organizm nie wydziela w ogóle insuliny. U podstaw tego problemu leży trwałe zniszczenie komórek trzustki. Taki stan rzeczy ma miejsce w wyniku niszczenia przez autoprzeciwciała komórek beta trzustki, które wydzielają insulinę. W rezultacie prowadzi to właśnie do całkowitego braku insuliny w organizmie. Hormonu odpowiedzialnego za obniżenie poziomu glukozy we krwi. W diagnostyce wykorzystuje się jako markery, przeciwciała skierowane właśnie na komórki trzustkowe a także insulinę. Uwarunkowania genetyczne ale i również środowiskowe mogą wywołać zaburzenia w pracy trzustki. W wyniki tych nieprawidłowości następuje pewnego rodzaju upośledzenie funkcjonowania organu, który nie jest w stanie w automatyczny sposób prowadzić kontroli stężenia glukozy we krwi.
– Cukrzyca typu 2, odnosi się w dużej mierze do prowadzenia nieprawidłowego trybu życia. Jest najczęściej efektem praktykowania nieodpowiedniej diety, bogatej w wysokoenergetyczne i przetworzone artykuły. W dłuższej perspektywie czasu odciskają swoje piętno na pracy organizmu. Co więcej, określa się ją jako jedyną, której możemy skutecznie przeciwdziałać. Koreluje ściśle z pojęciami nadwagi i otyłości a także insulinooporności.
– Cukrzyca monogenowa, występuje nieco rzadziej, niż typ 1 i 2. Niemniej może być diagnozowana już u dzieci. Jest związana z pojedynczym genem, który mutując uszkadza komórki beta trzustki. W rezultacie stadium chorobowe jest niejednostajne. Obserwuje się zróżnicowane nasilenie hiperglikemii co w rezultacie prowadzi do nieregularnego zapotrzebowania na insulinę lub inne leki. Co więcej, jej przebieg wskazuje na różne skłonności do przewlekłych powikłań.
– Cukrzyca noworodkowa a także ta związana z mukowiscydozą, to schorzenia obserwowane już od pierwszych dni życia dziecka. Cukrzyca noworodkowa ma związek z czynnikami genetycznymi, które programują niejako dziecko na tego rodzaju uwarunkowania organizmu. Ta powiązana z mukowiscydozą wywołana jest najczęściej przewlekłymi infekcjami dróg oddechowych. Co więcej uaktywnić tą chorobę może zażywanie i stosowanie sterydów, które mogą rozregulować proces wytwarzania i kontrolowania stężenia glukozy we krwi.
Obserwacja to podstawa
Jak wiadomo prowadzenie zdrowego stylu życia nie zawsze jest łatwe. Zależy to w głównej mierze od wyznawanych wartości i zasad. Dziecko podatne na wszelkiego rodzaju wysokoprzetworzone produkty bez odpowiedniej opieki rodziców może nabawić się chociażby cukrzycy typu drugiego. Dlatego pokazanie mu, że zdrowe nie znaczy gorsze lub mniej smaczne, jest tutaj tak ważne. Profilaktyka i przede wszystkim baczna obserwacja to klucz do sukcesu. W momencie kiedy mamy za sobą szereg badań, które nie wykazują problemu, nie znaczy to, że jesteśmy całkowicie zwolnieni z obowiązku dbania o stan zdrowia dziecka. Uwarunkowania genetyczne to bardzo ważny element, na który powinniśmy zwrócić uwagę. Co więcej jeśli obserwujemy wszelkiego rodzaju zachowania takie jak, długotrwałe zmęczenie, senność a w końcu podwyższone stężenie glukozy we krwi, to nie powinniśmy zwlekać. Rutynowa kontrola u lekarza rodzinnego czy w końcu wizyta u diabetologa, to droga do przeciwdziałania problemowi.
Cukrzyca u dzieci to nie wyrok. Tak można powiedzieć również o wielu innych chorobach. Niemniej nieleczona może skutecznie ograniczać i utrudniać funkcjonowanie dziecka. Warto wiedzieć, że mamy bezpośredni wpływ na rozwój choroby. Dlatego tak ważne jest tutaj odpowiedzialne podejście rodzica. W związku z tym, zwykła profilaktyka może okazać się pierwszym krokiem w kierunku ograniczenia skutków tej choroby.
Większe lub mniejsze, te zaplanowane jak i również całkiem spontaniczne. Jak widać istnieje wiele określeń pasujących do słowa podróże. Każdy z nas ma za sobą taką którą w sposób szczególny pamięta. Co więcej, wielu postrzega je inaczej. Dla kogoś będzie to niezapomniana podróż dookoła świata, zaś inni określą tak trasę z puntu a do punktu b. Niemniej łączy je z reguły jedno, czyli forma transportu. Pieszo lub pojazdem, to z reguły najczęściej wybierane opcje. Jeśli jednak chcemy zaznać nieco przygody możemy skorzystać z autostopu. Co warto o nim wiedzieć i dlaczego jest przez wielu uważany za skomplikowany, dowiecie się w tekście!
Dystans nie ma znaczenia
W góry a może nad morze? Cel podróży nie ma znaczenia i jest ograniczony tylko i wyłącznie przez naszą wyobraźnie. Planując wakacje lub po prostu jakąkolwiek inną podróż, służbową czy też krajoznawczą, zawsze mamy na uwadze jedno, czas i formę podróży. Jakby nie było jest to nieodłączny element współczesnego przemieszczania się pomiędzy różnymi miejscami. Co więcej rozwój technologii pozwolił przyspieszyć ten proces w porównaniu z tym co miało chociażby miejsce 50 lat temu. Dlatego kiedy planujemy gdziekolwiek jechać mamy do wyboru szereg możliwości, które pozwolą nam w komfortowy sposób odwiedzić różne miejsca. Niemniej, jeśli nie posiadamy na własność np. samochodu lub po prostu nie mamy nic przeciwko temu, żeby poznać podróżowanie z innej strony, tej bardziej spontanicznej i pełnej przygód to nic nie stoi nam na przeszkodzie. Jak wiadomo autostop to forma przemieszczania się stara jak świat. Człowiek od zarania dziejów zapuszczał się w długie wędrówki, zaś co zamożniejsi lub po prostu serdeczniejsi wspomagali tułających się po bezdrożach. Ewolucja tego pojęcia nabrała świeższego znaczenia w ubiegłym wieku. Do rozwoju takiego stanu rzeczy bez wątpienia przyczynili się hipisi. Niemniej zapoczątkowany przez nich bunt spowodował, że stało się to popularną formą zwiedzania świata. Dlatego wielu uważa, że do podróżowania wystarczą chęci i nieco samo zapału, który pociągnie nas do wielkich rzeczy.
Od czego zacząć?
Plecak, kilka ubrań, wygodne buty, mapa, telefon i coś na ząb. Jakby tak wymieniać, to stworzyłaby się niemała lista. Każdy z resztą potrzebuje innych rzeczy do tego by komfortowo funkcjonować. Niemniej, istnieje kilka podstawowych elementów, o których warto pamiętać decydując się na podróże autostopem. Z pewnością zaliczymy do nich coś na czym zapiszemy nasz cel podróży. Ułatwi to mijającym nas kierowcom, podjęcie decyzji o zabraniu ze sobą. Co więcej, musimy również uwzględnić, że nie zawsze będzie to szybki proces, dlatego przyda się nam namiot i śpiwór. Dobrze jest by przed podróżą, zapoznać się z orientacyjną trasą, której będziemy chcieli się trzymać. Dzięki temu dowiemy się jakich warunków możemy się spodziewać. Co więcej umożliwi nam to przygotowanie się w zależności od środowiska jakie zastaniemy a także ograniczenie możliwości zgubienia się. Wszystko to warto zwieńczyć, dużą ilością chęci i zapału. Być może będzie to wasze życiowe odkrycie i sposób na poznawanie świata bez potrzeby inwestowania w środki transportu.
Jak jest ciemna strona medalu?
Pakując torbę, plecak czy cokolwiek innego w czym przewieziemy nasze rzeczy, zwykle z tyłu głowy mamy również to, że liczyć się będzie także nasze bezpieczeństwo. Dlatego by stosownie o nie zadbać, warto mieć pod ręka coś co będzie w stanie nam je zapewnić. Gaz pieprzowy lub podręczny paralizator to rzeczy ostatecznej potrzeby, niemniej warte uwagi, jeśli zapuszczamy się w tereny gdzie współczynnik zaufania społecznego nie jest szczególnie wysoki. Podstawowym środkiem prewencji może być jednak, klasyczne informowanie bliskich w kontekście naszego miejsca położenia. Takie elementy mogą skutecznie odstraszyć kogoś, kto nie będzie mieć wobec nas szczególnie dobrych intencji. Takie wizje są dość mroczne. Jednakże, zdroworozsądkowe podejście każe nam przygotować się również i na takie ewentualności. Oczywiście nikomu nie życzę by kiedykolwiek musiał korzystać z środków obrony bezpośredniej ale polecam by je posiadać na wszelki wypadek.
Niezapomniane przeżycia
Podróżowanie autostopem to gwarancja przeżycia niezapomnianej przygody. Prócz doświadczenia czegoś czego na co dzień nie przeżywamy, możemy poznać wiele życiowych historii. Bagaż doświadczeń jaki możemy zdobyć decydując się na taką formę pokonywania dystansów, spowoduje, że prócz poznania kogoś, zdobędziemy nowych znajomych lub przyjaciół na lata. Ludzka serdeczność nie zna granic. Dlatego autostop stał się swego czasu tak popularną metodą podróżowania. Wbrew powszechnej opinii nie jest to szczególnie skomplikowane. Z pewnością pierwsza podróż byłaby przetarciem szlaków ale każda następna mogłaby być coraz śmielszą wyprawą. Warto również mieć na uwadze to, że jest to taka mała szkołą życia. Zdając się niekiedy tylko na siebie i własny instynkt weryfikujemy wszystkie nabyte do tej pory umiejętności i zdolności. To pozwala poznać własną osobę nieco bliżej.
Podróże bywają często ekscytującym przeżyciem. Decydując się na poznawanie nowych miejsc i przemieszczanie się autostopem mogą pokazać nam cały ten proces z całkowicie innej strony. Mając na uwadze własny komfort nie musimy rzucać się od razu na głęboką wodę. Czasami warto zaczynać od mniejszych tras. Niemniej, w dłuższej perspektywie czasu coraz śmielsze podróże mogą okazać się naszym ulubionym sposobem na poznawanie świata.
Jako rodzic chcemy by nasze pociechy rozwijały się w możliwie jak najlepszy sposób. Zapewniając wszelkie niezbędne do tego warunki, pragniemy by obyło się bez większych problemów i zmartwień. Te jednak pojawiają się najczęściej niespodziewanie i w dość zaskakujący sposób. Co jeśli jednak zauważamy powolny proces rozwoju jakiegoś niechcianego zjawiska. Wówczas liczy się nasza spostrzegawczość i sposób działania zapobiegawczego. Jak zatem podejść do kwestii otyłości i nadwagi wśród dzieci?
Choroba cywilizacyjna
Każdy z nas jest inny, to nie ulega wątpliwości. Jednakże posiadając podobne warunki wagowe i fizyczne, niekiedy różnimy się od siebie w znaczący sposób. Wpływ na to ma wiele czynników. Zarówno te wewnętrznych jak i zewnętrzne odgrywają tutaj ważną rolę. Uwarunkowania organizmu krzyżują niekiedy wszelkie plany związane z skuteczną redukcją masy ciała. Niemniej i w takich przypadkach można działać na tyle skutecznie, by wszelkie skutki otyłości czy nadwagi nam nie doskwierały. Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej problemowi to dojdziemy do wniosku, że zaczął on coraz częściej dotykać dzieci. Proces globalizacji i łatwość w pozyskaniu np. wysokoenergetycznej żywności, przyspieszył całe to zjawisko. W związku z tym zostało ono nazwane już mianem choroby cywilizacyjnej. Stwarza to zatem niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych powikłań zdrowotnych a nawet śmierci.
Z czego to wynika?
Zaburzenia gospodarki hormonalnej, nieodpowiednia dieta czy naturalna skłonność do przybierania wagi spowodowana rozregulowanym działaniem metabolizmu to jedne z wielu przyczyn takiego stany rzeczy. Różnego rodzaju choroby pokroju, cukrzycy, niedoczynność tarczycy czy w końcu schorzenia genetyczne przyczyniają się w większym lub mniejszym stopniu do rozwoju nadwagi a w rezultacie otyłości. Suplementacja leków glikokortykosteroidowych lub po prostu znikoma aktywność fizyczna odcisną swoje piętno na funkcjonowaniu dziecka. Należy zatem wiedzieć, że nadwaga to stan, w którym nasz organizm posiada większą wagę a w tym konkretnym przypadku zawartość tkanki tłuszczowej, niż powinien zgodnie z standardami wyznaczanymi przez chociażby wskaźnik BMI. Wyjątkiem są jednak osoby aktywne fizyczne, gdyż te pomimo prowadzenia zdrowego trybu życia, będą zaliczane do pewnych grup i stadiów chorobowych. Dzieje się tak ponieważ o ile ogólna waga na to wskazuje o tyle szczegółowy rozkład sugeruję większy udział masy mięśniowej ponad tłuszczową. Zatem patrząc na to ogólnie, otyłość i nadwaga to schorzenia spowodowane akumulacją tłuszczu w organizmie. Ta zaś wpłynie prędzej czy później na sposób funkcjonowania człowieka. W związku z tym o ile ogólny wskaźnik może coś sugerować o tyle najważniejszy będzie tutaj poglądowy lub szczegółowy skład masy ciała. Pozwoli zobrazować nam rzeczywiste stadium chorobowe.
Konsekwencje bywają uciążliwe
Lista chorób, którym rozwojowi sprzyja nadwaga i otyłość jest dość długa. Można do niej zaliczyć takie schorzenia jak chociażby, choroby układu krążeniowo – naczyniowego, nerek czy zaburzenia budowy układu kostno -mięśniowego czy nadciśnienie. Szereg powikłań to wierzchołek góry lodowej, który w mniejszym lub większym stopniu utrudni funkcjonowanie pociechy. Co więcej należy być świadomym tego, że dziecko w wieku szkolnym, prócz fizycznych konsekwencji może również uświadczyć tych psychicznych. Niski poziom samooceny a w końcu oddziaływanie rówieśników może dotkliwie odcisnąć się na życiu pociechy np. w formie depresji czy stanów lękowych. Są to dość czarne scenariusze, które jednak mają miejsce i skutecznie utrudniają życie dzieciom. Dlatego bardzo ważne jest pokazanie dziecku, że posiadają wsparcie w rodzicach i osobach specjalizujących się w tej tematyce.
Jak rozpoznawać i leczyć te schorzenia?
Diagnostyka dziecięca pozwala w dość szczegółowy sposób zdiagnozować problem a w rezultacie poszukać jego przyczyny. Ta zaś pozwoli skuteczniej zwalczać problem. Dlatego tak ważne jest zebranie informacji na temat wywiadu ciążowego i okołoporodowego. Liczą się tutaj takie zmienne jak, masa urodzeniowa, choroby w ciąży i po niej a także sposób karmienia. Istotne jest również szersze przyjrzenie się zarówno diecie dziecka jak i rodziców oraz sposoby życia i funkcjonowania rodziny. Nie zawsze u podstaw problemu muszą leżeć czynniki chorobowe czy te związane z sposobem odżywiania. Bardzo niedocenianym elementem jest stres, który zapoczątkowuje wiele chorób współistniejących. Dlatego spokojne i odpowiedzialne podejście jest tutaj tak ważne. W toku leczenia pomocne będzie zbadanie np. lipidogramu, hormonów nadnercza czy tarczycy a w końcu poziomu glukozy, insuliny czy samej aktywności fizycznej. Spotykając się z problemami wagowymi w wieku niemowlęcym zaleca się badania chociażby stężenia leptyny. W kwestii leczenia lub zapobiegania występowania skutkom tej choroby cywilizacyjnej należy wiedzieć, że możemy działać zarówno od zewnątrz jak i wewnątrz. Kultywowanie prawidłowych nawyków żywieniowych i zadbanie o odpowiednią aktywność fizyczną to jedne z podstaw. Stanowią one jednak najpowszechniejszą i najskuteczniejszą formę walki z nadwagą i otyłością. Do szeregu działań zaliczymy również wszelkiego rodzaju działania farmakologiczne, które będą jednak dodatkowym elementem układanki.
Nadwaga i otyłość ewoluowały na przestrzeni lat z niezauważalnego schorzenia do choroby mogącej w znaczący sposób utrudnić życie i funkcjonowanie dziecka. Sposób i tempo działania nie powinny pogłębiać problemu. Dlatego jako odpowiedzialny rodzic musimy zadbać o komfort psychiczny dziecka, które boryka się z takimi problemami. Nasze działania powinny być nakierowane na skuteczna ale nie zniechęcającą pociechę pomoc.
Materiał promocyjny.
Narodziny dziecka to z reguły długo wyczekiwany moment dla rodziców. W trakcie, gdy stopniowo zaczniemy oswajać się z pociechą i rolą rodzica, dojdzie nam coraz więcej obowiązków. Jedne z nich zaczną być codzienną rutyną inne zaś są krótkookresową trudnością. Do takich z pewnością będziemy mogli zaliczyć ząbkowanie u dzieci. Prócz zadowolenia i satysfakcji z każdego nowo pojawiającego się zęba, przyjdą niestety pewne utrudnienie. O czym warto wiedzieć i na co należy zwrócić uwagę podczas tego zjawiska?
Pierwsze koty za płoty
Proces ząbkowania to naturalne następstwo rozwoju dziecka. Jest to okres kiedy zęby mleczne zaczynają się wyrzynać. Niestety, towarzyszy temu najczęściej ból a w rezultacie prowadzi to do ogólnego rozdrażnienie dziecka, które musi zmagać się z tym zjawiskiem. Jako rodzice, możemy jednak nieco umilić ten czas i oszczędzić trudu maluchowi. Przy pomocy różnego rodzaju zabiegów, możemy działać kojąco i łagodząco na wszelkie bolesne objawy. Warto zatem wiedzieć, że pierwszy ząb pojawia się najczęściej w okresie między 5 a 8 miesiącem życia. W skrajnych przypadkach może stać się to wcześniej lub później. Niemniej następuje to z reguły na przełomie tych miesięcy. Jeśli już o samo ząbkowanie chodzi, to rozpoczyna się ono 4 dni przed właściwym wyrznięciem się zęba i trwa do 3 dni po nim. Zdarza się również tak, że noworodek może przyjść na świat z pewnymi elementami uzębienia. Takie zjawisko nazywa się przedwczesnym ząbkowaniem a same zęby określa się mianem wrodzonych.
Wcześniej nie znaczy lepiej
Przyglądając się bliżej kwestii przyśpieszonego procesu ząbkowania u dzieci, dojdziemy do wniosku, że może to ciągnąć za sobą pewne konsekwencje. Prócz tych bólowych, które występują niezależnie od okresu pojawienia się zębów, powstaje również ryzyko zaistnienia próchnicy. Zarówno to przedwczesne i wczesne, powinno skłonić rodziców do pozostania w stałym kontakcie z stomatologiem. Natomiast w kwestii ząbkowania opóźnionego, nie musimy mieć większych powodów do obaw. Przy odpowiednim rozwoju i diecie, może ono rozpocząć się nawet po roku od urodzenia. Wpływ na taki rozwój zdarzeń ma z reguły genetyka. Zaleca się jednak by na bieżąco kontaktować się z lekarzem prowadzącym, po to by uniknąć niepotrzebnych zmartwień.
Wszystko przyjdzie z czasem
Należy być świadomym tego, że związki zębów mlecznych pojawiają się już podczas życia płodowego. Ma to miejsce z reguły na przełomie 6 i 7 tygodnia. Wówczas, możemy wyróżnić 3 kluczowe fazy. Są nimi przederupcyjna związana z wzrostem i przesuwaniem się zęba, erupcyjna odnosząca się do przecinania błony śluzowej i w końcu poerupcyjna czyli ta ściśle korelująca z kostnym wzrostem i funkcjonowaniem zęba w przyszłości. Niezależnie od tego czy dziecko przyjdzie na świat z pewnymi elementami uzębienia czy też nie, to jego rozwój zawsze powoduje ból. Jest on spowodowany zaistniałym stanem zapalnym wokół dziąsła i błony śluzowej. Wyrzynające się zęby wychodzą na wierz skutkując opuchlizną, swędzeniem i dotkliwym obrzękiem. W kwestii samej terminowości, nie ma ścisłej reguły. Dzieje się tak ponieważ, w chwili pojawienia się pierwszego zęba, dalszy proces postępuje samoistnie i nieregularnie. Najczęściej jednak obserwuje się pojawianie jako pierwszych tzw. dolnych jedynek, a następnie górnych. W dalszej kolejności wyrzynają się dwójki, czwórki, trójki i zęby trzonowe. Całość postępuje cyklicznie i rozgrywa się na przestrzeni od około 6 do 33 miesiąca życia dziecka.
Skuteczne rozpoznanie i pomoc dziecku
Przesłankami do tego, by stwierdzić, że ząbkowanie nastąpi lada dzień może być chociażby swędzenie lub nadmierne ślinienie dziąseł. Niemniej prócz tych typowych objawów, możemy zauważyć również elementy charakterystyczne dla przeziębienia jak np. gorączkę czy rozwolnienie. Taki obrót zdarzeń, ma miejsce z racji nadmiernego umieszczania rąk w jamie ustnej. W efekcie maluch dostarcza do organizmu wiele bakterii i wirusów, które mogą wywołać taki obrót zdarzeń. Do najbardziej popularnych elementów wskazujących na rozpoczęcie procesu ząbkowania u dzieci, możemy z pewnością zaliczyć, brak apetytu a także wszelkie zmiany zaobserwowane w obrębie dziąseł. Obserwując bacznie cały proces, możemy skutecznie pomóc maluchowi w walce z bólem przez np. stosowanie żeli czy aerozoli a także odpowiednich leków przeciwbólowych. Jeśli jednak nie chcemy działać zbyt inwazyjnie to z pomocą przyjdą nam chłodzące gryzaki czy delikatnie wykonany masaż dziąseł przy pomocy silikonowej osłonki. Całemu procesowi może towarzyszyć również stały kontakt z lekarzem prowadzącym w celu uniknięcia niechcianych infekcji czy schorzeń.
Ząbkowanie to bez wątpienia bardzo emocjonujący okres. By jednak oszczędzić, zarówno sobie jaki dziecku niepotrzebnego stresu, warto być w stałym kontakcie z lekarzem prowadzącym. Pozwoli to skutecznie pomóc dziecku w walce z bólem i przebrnąć przez ten czas bez większych zmartwień.
Zdowie, kondycja i ogólne dobre samopoczucie. Są to rzeczy wysoce pożądane w obecnych czasach. Natłok obowiązków i niemalże nieustający stres potrafią skutecznie odbić się na stanie naszego organizmu. Istnieje wiele metod by temu zapobiec. Z reguły są one zależne od indywidualnych preferencji. Niemniej, pewne z nich działają w taki sam sposób dla większości z nas. O czym mowa? Rzecz jasna o witaminach, które niejednokrotnie wspomogą nasz organizm z walce z wszelkimi przeciwnościami!
Trochę teorii
Niektórych z pewnością zdziwi fakt, że pojęcie witamin liczy sobie niespełna 150 lat. Zaś na ich obecny dorobek mieli wpływ również Polacy. Co prawda, już w starożytności praktykowano metody leczenia oparte na stosowaniu witamin. Niemniej nie określano ich w taki sposób. Ówczesna wiedza definiowała to jako substancje wspomagające walkę z różnymi schorzeniami. Od setek lat człowiek i witaminy towarzyszyły sobie w życiu codziennym. Jednakże, prócz tego powinny one być po prostu obecne w nas. Nie trzeba chyba tłumaczyć dlaczego. Już od małego w szkołach, dzieci są uczone jak ważne są to związki. Ich wpływ na organizm i przede wszystkim zdrowie, jest wręcz nieoceniony. W związku z tym, istotne jest by być świadomym jednego. Człowiek bez witamin z czasem zacznie borykać się z wszelkimi skutkami związanymi z niedoborami. Co więcej, działa to również w drugą stronę. Otóż nadmiar może wywołać niepożądane efekty. Co do zasady wyróżnia się dwa rodzaje tych związków, rozpuszczalne w wodzie (opisywana niżej witamina C) a także w tłuszczach (A, D, E). Dlatego należy uważać i używać ich odpowiedzialnie . W związku z tym liczy się tutaj przede wszystkim zdrowo rozsądkowe podejście, oparte o stosowne badania.
Małe abecadło i to dosłownie!
Istnieje wiele związków, które działają prozdrowotnie na człowieka. Jednak przyglądając się pojęciu nieco bliżej dojdziemy do wniosku, że witaminy takie jak A, C, D, i E to swego rodzaju elementarne związki potrzebne do prawidłowego funkcjonowania. Zatem warto wiedzieć, że:
– Witamina A, ma bezpośredni wpływ na nasz wzrok. Zatem, jeśli zależy nam na tym byśmy widzieli bez większych problemów, warto zadbać o odpowiednią suplementację. Najczęściej związek ten znajdziemy w produktach roślinnych takich jak np. pomarańcze, marchew czy czerwona papryka. Co więcej, witamina A, występuje również w żółtkach jaj, podrobach czy rybach morskich. Jej niedobory można łatwo zauważyć a objawiają się najczęściej przez np. suchość oczu. Jeśli nam zależy na prawidłowym widzeniu, warto zadbać o to by w naszej diecie znalazły się produkty bogate w witaminę A. Przedawkowanie prowadzi do senności, łysienia czy nawet dysfunkcji układu nerwowego.
– Witamina C, znana również jako kwas askorbinowy to wielozadaniowy związek. Ma wpływ na nasze zęby i dziąsła a także proces gojenia się ran i odporność organizmu. Z racji tego, że witamina C rozpuszcza się w wodzie, jej nadmiar wydalany jest z organizmu wraz z moczem. Niemniej cykliczne przyjmowanie bardzo dużych dawek może objawić się problemami żołądkowo-jelitowymi. Znajdziemy ją bez problemu w takich artykułach jak, papryka, pietruszka, ziemniaki, czarna porzeczka, kiwi czy truskawki. Na rynku jest zatem szereg owoców i warzyw zawierających w sobie ten związek. Jeśli jednak doprowadzimy do poważnych braków, szybko odbije się to na stanie naszego uzębienia a także kondycji naczyń krwionośnych. Co więcej odczuje to również nasz organizm, który wolniej będzie się regenerować i gorzej poradzi sobie z wszelkimi infekcjami.
– Witamina D, jest jedną z najbardziej potrzebnych w organizmie. Związek ten odpowiada za naszą odporność, chroni przed infekcjami układu oddechowego a także wpływa na kondycję skóry. Znajdziemy ją bez problemu w żółtkach jaj, maśle, tłuszczach zwierzęcych i roślinnych a także drożdżach. Jej niedobór jest najbardziej zauważalny w okresie wiosenno-zimowym, kiedy za oknem jest coraz mniej słońca w wyniku czego nasz organizm produkuje tej witaminy coraz mniej. Jej trwałe niedobory skutkują problemami z układem kostnym, zaś najczęściej występujące problemy objawiają się przez pogorszenie stanu skóry. Nadmiar za to jest rzadko zauważalny, zaś objawia się najczęściej przez senność, nudności i ogólne osłabienie organizmu.
– Witamina E, to związek chroniący nas przed rozwojem chorób układu krążenia. Co więcej zmniejsza również ryzyko powstawania nowotworów. Jej niedobór skutkuje najczęściej suchością i wiotczeniem skóry. Co więcej jej braki mogą również prowadzić do zaburzenia wzrostu a nawet płodności. W codziennym życiu znajdziemy ja w produktach pszennych, orzechach a także w maśle czy jajach. Podobnie jak w przypadku witaminy D, nadmiar jest rzadko notowany, zaś objawia się najczęściej przez osłabienie organizmu i problemy ze wzrokiem.
Dlaczego powinno nam na tym zależeć?
Nie trudno zauważyć jak ważne są dla organizmu wszelkiego rodzaju witaminy. By skutecznie dbać o siebie i członków rodziny warto znać powyższe vademecum. Niejednokrotnie pozwoli to nam uniknąć niechcianych problemów. Co więcej zwrócenie uwagi na to w jakich produktach znajdują się określone związki pomoże urozmaicić codzienną dietę. W związku z tym prócz zwykłej suplementacji w postaci tabletek ważna jest również podaż witamin z żywności. Dzięki niej dostarczymy na raz większej ilości związków, które są potrzebne w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu.
Witaminy i minerały to dobro, które od wieków towarzyszy człowiekowi. Rozwój medycyny pozwolił nazwać i wyodrębnić poszczególne związki. Dlatego korzystając z tego dorobku, nie zapominajmy by nasza codzienna dieta była bogata w wszelkiego rodzaju witaminy. Dzięki nim unikniemy wszelkich problemów związanych z niedoborami. Niemniej pamiętajmy by zachować przy tym zdrowy rozsądek i nie popadać w skrajność doprowadzając do ich nadmiaru.
Problemy zdrowotne dzieci nierzadko spędzają sen z powiek rodzicom. Jako opiekunowie, chcemy by pociecha miała jak najlepsze warunki do rozwoju. Nie zawsze jednak jest to możliwe do zrealizowania. Zdarzają się również takie przypadki, kiedy choroba przychodzi nagle. Co więcej jej przyczyny są bliżej nieznane. Wówczas liczy się odpowiedzialne podejmowanie decyzji. Tak dzieje się w przypadku padaczki. Zatem, co warto o niej wiedzieć?
To powinno nam dać do myślenia
Wbrew powszechnej opinii, padaczka to nie tylko drgawki. Obecnie największe ryzyko wystąpienia tego schorzenia istnieje w przedziale do 5 lat i powyżej 65 roku życia. Zarówno w przypadku najmłodszych jak i dorosłych, padaczka jest tym samym zjawiskiem, jednakże objawiającym się w różny sposób. Samo schorzenie, nazywane inaczej epilepsją, jest efektem zaburzeń w układzie nerwowym mózgu. W wyniku nadmiernych wyładowań elektrycznych w komórkach organizmu, następuje dobrze nam znany atak padaczkowy. Niemniej na zewnątrz uwidacznia się on w różny sposób. Może to być klasyczny incydent, w którym obserwujemy utratę przytomności i charakterystyczne zesztywnienie i drgania ciała. Czasami jednak może to być chwilowe zamyślenia nazywane napadem wyłączenia lub okresowe problemy z mową. Warto wiedzieć, że drgawki same w sobie nie muszą występować każdorazowo. Co więcej w przypadku niemowląt, może się to objawiać przez drżenie rąk lub charakterystyczny ruch przywodzenia głowy do klatki piersiowej. Wówczas zjawisko to nazywane jest napadami zgięciowymi. W zależności od ulokowania ogniska padaczkowego, będzie to wywoływać nieregularne reakcję różnych grup mięśniowych. Po zauważeniu jakichkolwiek oznak padaczki należy bezzwłocznie udać się do lekarza. Pozwoli to uchronić maluszka przed zaburzeniami w rozwoju układu poznawczego.
Odmian jest wiele
Co do zasady, całość dzieli się na padaczkę uogólnioną i częściową. Odróżniają się one od siebie faktem występowania głównego ogniska, które może być ulokowane w całym mózgu lub jego częściach. W okresie wczesnodziecięcym objawia się to w nieregularny sposób. Są to niekiedy krótkie ataki z słabym nasileniem. Z drugiej strony mogą to być silne wyładowania objawiające się na całym ciele. To pokazuje skrajność problemu, którego nie wolno lekceważyć. Wśród najczęściej spotykanych rodzajów wymienia się:
– Nocną padaczkę czołową, objawiająca się podczas snu. W ten sposób jest ona często mylona z doświadczeniem przez dziecko koszmarów. Co więcej jest to najczęściej schorzenie o podłożu genetycznym. Charakteryzuje się wystąpieniem napadów ruchowych takich jak, zaciskanie dłoni czy nagłe ruchy nóg. Obserwuje się również, krzyk lub płacz. Swój początek ma najczęściej w wieku dziecięcym.
– Dziecięce napady nieświadomości, mają swój początek między 4 a 12 rokiem życia dziecka. Charakterystyczne dla tego rodzaju schorzenia jest czasowe i nawracające tracenie świadomości. Objawia się to przez różnego rodzaju ruchy przypominające tiki nerwowe, jak np. szybkie mruganie czy energiczne przeżuwanie czegoś w buzi. W odróżnieniu od innych odmian, ta wraz z rozwojem dziecka może znacząco zredukować częstotliwość swojego występowania.
– Padaczka Rolanda, określana również jako jedna z łagodniejszych, obserwowana jest najczęściej w przedziale od 3 do 13 roku życia. Są to ogniskowe czyli częściowe napady padaczkowe objawiające się późnymi porami. Dotyczą najczęściej okolic twarzy, przez co można zauważyć u dziecka np. ślinotok. Z racji swojej łagodnej natury istnieje małe ryzyko rozwoju stadium chorobowego i przeobrażenia się go w padaczkę uogólnioną. Co więcej ten rodzaj choroby nie zawsze wymaga bezpośredniego leczenie. Niemniej dziecko borykające się z tym problemem, musi być pod stałą opieką lekarza prowadzącego.
– Zespół Westa, to schorzenie obserwowane u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy. Zalicza się go do jednego z cięższych rodzajów padaczek z racji tego, że może rozwijać się wraz z dorastaniem dziecka. Objawia się przez klasyczne ataki padaczkowe. Diagnozuje się go natomiast na podstawie zaburzeń w badaniach EEG czy widocznych zmian podczas rozwoju pociechy.
Skąd się to bierze?
Padaczka jak wiele innych chorób wymaga stałej opieki medycznej. Zaobserwowanie nawet najłagodniejszego stadium powinno być bezzwłocznie skonsultowane z lekarzem. Co więcej u podstaw problemu często leżą różnego rodzaju komplikacje. Mogą to być przyczyny natury genetycznej jak i również rzeczy takie jak, powikłania w życiu płodowym czy podczas porodu. Padaczka niestety bardzo często pojawia się w niespodziewany sposób i najczęściej nie posiada jednej przyczyny występowania.
Liczy się skuteczna pomoc
Obserwacja i kompleksowa opieka nad dzieckiem to obowiązek rodzica. Dlatego wszelkiego rodzaju niepokojące zachowania powinny być konsultowane z lekarzem. Profilaktyka i rutynowe badania nie raz oszczędzą nam problemów. Jeśli już jednak dziecko doświadczy napadu padaczkowego, najczęściej zleca się wykonanie EEG. Jest to metoda pozwalająca zbadać aktywność mózgu, które weryfikuje z czym mamy do czynienia. Co więcej by poprawnie określić problem wykonuje się również obrazowe badania mózgu rezonansem magnetycznym lub tomografem komputerowym. W przypadku zdiagnozowania padaczki, zależnie od stadium i rodzaju podejmuje się określone leczenie. Leczenie farmakologiczne redukuje najczęściej występowanie niechcianych wyładowań układu nerwowego.
Padaczka jest o tyle skomplikowanym schorzeniem, że często trudno określić jej przyczyny. W porę zdiagnozowania pozwala podjąć odpowiednie kroki redukujące występowanie problemu. Jeśli zatem dziecko doświadczy takiego zjawiska, należy bezzwłocznie udać się do lekarza. To pozwoli ograniczyć szanse dalszego rozwoju stadium chorobowego.
