pierwsze-kroki

We wtorek, dokładnie 20 października 2020 roku – obchodzić będziemy z mężem, drugą rocznice ślubu. Celowo tego dnia nie publikuje tych treści, tylko dziś . Dlaczego?

Tego dnia, będę miała Wam do przekazania jeszcze inną wiadomość. Równie ważną dla nas. Taką, na którą czekaliśmy bardzo długo i dokładnie w dzień naszej rocznicy się spełni. To wyjątkowe, a ja wierzę w takie zbiegi okoliczności.

Także we wtorek, jedziemy z dziećmi odwiedzić miejsce, które jest wyjątkowe. Klimatyczne, smaczne i odpowiednie do tej okazji. Zamówiliśmy stolik w restauracji, by razem świętować – a będzie co. Podwójna okazja wymaga szczególnej oprawy. Wierzmy, że jest nam to po prostu pisane.

Jak to jest być żoną?

Nie wiem, jak to jest być żoną zwykłego męża. Bo mój jest wyjątkowy. Chociaż nie mieliśmy łatwego i tradycyjnego startu… wiele osób nie wróżyło nic dobrego nam. Z każdej strony słyszeliśmy, jak wieli błąd popełniamy. A my? Przez to wszystko jeszcze bardziej się do siebie zbliżaliśmy. Były rozstania, były powroty. Były kłótnie, spięcia, ciche dni. To było.

Teraz? Nie ma się do czego doczepić. Na koncie mamy trójkę dzieci. Czwórkę, licząc małą Zojeczke w moim brzuchu. Każdego dnia pracujemy, by zapewnić sobie i im wszystko co najlepsze. Wychodzi nam to całkiem nieźle, bo na wiosnę planujemy ruszyć kolejny wielki projekt marzeń. Nie zwalniamy, dopingujemy się nawzajem i wspieramy. Dotarliśmy się już, znamy swoje słabości i swoje mocne strony. Wiemy co nas wkurza a co bawi. Już nie ma miejsca na kłótnie i nieporozumienia… udaje nam się tak po prostu, spokojnie żyć.

Doceniam ten spokój!

Przez wiele lat go nie miałam. Płakałam więcej, niż się uśmiechałam. Chodziłam zła i nieszczęśliwa. Teraz doceniam ten spokój i miłość. Mam kochającego męża.

Zawsze tworzę takie podsumowania i plany na koniec roku. Ten, jednak będzie dla nas zbyt intensywny i wiem, że nie dam rady. Życie też zweryfikuje wiele planów i postanowień jednak… W tym roku, pomimo małego Maćka obok siebie, starszaków w domu – na nauczaniu zdalnym i jeszcze w ciąży… zrobiłam tak dużo. Wiem, że kolejny rok także będzie owocny.

Tym bardziej, że nie mam zamiaru zwalniać na długo po porodzie. Nie lubię się nudzić, nie lubię uczucia niewykorzystanego dnia. Uciekam z sieci tylko na dwa tygodnie, co dla wielu osób (a zwłaszcza mam) jest nie do pomyślenia. Lubię to co robię – a mój zawód wymaga ode mnie tego, bym była ze wszystkim na bieżąco. Dlatego podjęłam taka decyzję, a mój mąż ją uszanował obiecując pomoc.

Nie będzie nudy, będzie ciężko. Jednak działam tak, że im więcej mam do zrobienia, tym więcej motywacji się znajdzie. Gdybym „siedziała” w domu z Maciusiem – pewnie zalegałabym na kanapie i spacerowała bez celu po mieście. Teraz czuję, że poza dziećmi i domem jestem potrzebna jeszcze gdzieś. Lubię to.

Jednak nie o tym jest ten wpis. Ten tekst jest podsumowaniem tego, co chciałabym osiągnąć w całym 2021 roku. Podzieliłam sobie to już w czasie, wiele produktów już jest gotowych wirtualnie, jednak czeka tylko na zielone światełko by ruszyć z produkcją. Inne, zleciłam komuś a jeden projekt oddałam firmie, która podzieli się ze mną zyskiem. Już Ci mówię, co mnie czeka w nowym roku. Poza… budową domu, czwórką dzieci i wszystkim co powiązane z pracą na etacie i posiadaniem rodziny!

1. Stworzyć miejsce, które umożliwi podjęcie współpracy.

Taki portal, w którym Ty będziesz mogła podjąć współpracę z firmą i poznać ich produkty. W zamian za to, że pokażesz je na swoich kanałach komunikacji i wśród rodziny. Wiem, że takie istnieją już – ale mam tajny plan jak to inaczej trochę inaczej rozwiązać. Przerobiłam już chyba wszystkie i ani jeden nie spełnia moich oczekiwań w 100%. Ten będzie inny, bo mój – wiadomo. Mam wrażenie, że jako firma a także jako osoba z drugiej strony (bloger) wiem, czego oczekuje każda ze stron.

2. Książka, dzieci dla dzieci – powrót do tematu!

To zaczynałam robić w tym roku, dostałam materiały ale brak czasu spowodował zatrzymanie się projektu. Jest to jednak na tyle dla mnie ważnie, że po prostu muszę doprowadzić go do końca. Bajeczki, które dzieci stworzyły i niekiedy nawet narysowały obrazki do treści… mają pomóc innym dzieciom. Część zysku zostanie przekazana dzieciom, które potrzebują pomocy – a część… pokryje koszty wysyłki, druku i dystrybucji ich do oddziałów szpitalnych. By umilić innym dzieciom pobyt!

3. Planner dzienny i tygodniowy a także ucznia!

Plannery to moje małe dziecko, z którego jestem dumna strasznie. Wiecie jak to jest, gdy wkładacie w coś całe serce – a to podoba się innym, co? W tym roku będzie on jeszcze bardziej dopracowany i idealny niż w zeszłym roku. Mam kontakty, mam wzory i wiem od Was – co byście dodały, co zamieniły, co się sprawdziło a co będzie miłym dodatkiem. Dla mnie te wiadomości były bardzo cenne, dzięki czemu teraz stworzymy wspólnie ideał.

4. E-book kulinarny – na cele charytatywne (15 przepisów) za 3 zł!

Postawiłam sobie za punkt honoru pomóc samodzielnym mamom w ich drodze. Wiem, że nie jest to łatwe zadanie. Czasem, bez pomocy bliskich zostają same z maluszkiem i nie wiedzą co dalej. Ja marzę o tym by chociaż w małym stopniu ułatwić te pierwsze kroki. Bo sama byłam w takiej sytuacji! Wsparcie jest ważne – a ja chcę pomóc. Ten ebook, dla wielu będzie fajnym i mega tanim dodatkiem. Będą w nim dania nie tylko moje, ale też innych blogerów! – a zysk w całości przekażemy dziewczynom. Nie oferuję im gotówki, oferują pomoc – a by dać coś, w wielu miejscach będę musiała płacić – chcę po prostu wyjść „na zero”.

5. 3 x e-book po 3 zł (obiady, śniadania, desery)

Kolejny projekt z cyklu – nic nie zarobię, ale pomogę. Pracując na etacie, działając jak WA (wirtualna asystentka) i obsługując dla innych profile Social Media – traktując też blog jako miejsce zarobku… nie muszę tak naprawdę robić nic nadzwyczajnego. Ale chcę. Lubię pomagać i tak jak wspominałam, samotne matki dałam sobie na cel. Tym razem będzie można kupić zestaw bądź jeden produkt – każdy tez za 3 zł. Tym razem nie tworzony przez innych, tylko przez nas. Szybkie przepisy, łatwe, pyszne i… wcale nie fit. Domowa, rodzinna kuchnia dla zapracowanych. A przy okazji na tyle smaczna, że wszystkie nasze dzieci się nią zajadają.

6. Szkolenia Wirtualnych Asystentek

Odkąd napisałam, że jestem wirtualną asystentką, nie ma dnia bym nie dostała pytania o ten zawód. Czy ukończyłam jakiś kurs, czy dużo zarabia, jakie są jej obowiązki, czy z dzieckiem da rade… pytacie o wszystko. A ja uznałam, że jest to na tyle niszowe i potrzebne – a ja zdobyłam takie doświadczenie, pracując tak już długi czas, że jestem w stanie stworzyć taki kurs stacjonarny jak i online. Wiem, że jest zainteresowanie, wiem że jest to potrzebne i wiem jak Ci pomóc. Będzie to jestem z hitów kolejnego roku!

7. Rozwinąć sklep odzieżowy

W tym roku, to było marzenie moje i mojej siostry. Ale serio korona, dzieci, ciąża pokrzyżowały mi plany tak bardzo – jak tylko mogły. Skupiłam się na zleceniach stałych, na takich które już przynosiły jakieś zyski i nie myślałam o tym, by brnąć w coś nowego. Nie w dobie epidemii gdzie los wielu firm wisiał na włosku. Nie chciałam by to spotkało nas, wiec wybrałam bezpieczniejszą drogę. Jednak teraz, po nowym roku chcę ruszyć tak, jak powinnam w tym. Ze zmienionym planem działania, nowymi produktami i… zupełnie innym marketingiem!

8. E-book sensoryczny.

Widzisz że stawiam dużo na produkty elektroniczne? Dlaczego? Przez fakt, że mamy w domu coraz mniej miejsca na moje pomysły… wiec produkcja fizyczna musi być ograniczona. Pomysłów wiele, ale możliwości lokalowe mnie stopują. Niech ten dom się już wybuduje, wtedy nic mnie nie zatrzyma! Jednak póki co, skupię się na takich produktach, które aktualnie są serio na topie. Ten ebook będzie dla rodziców – dla dzieci – dla wszystkich. Pomoce które będą rozwijały zmysły dzieci niskim nakładem pracy i pieniędzy.

9. E-book – praca zdalna – możliwości + od czego zacząć!

Tak samo jak o Wirtualną Asystentkę dostaję pytania o pracę i możliwości zarobku w internecie. Otaczam się osobami, które w wiekowości pracują w ten sposób i zarabiają naprawdę fajną kasę. Wiele mam szuka takich możliwości… bezskutecznie. Ja znam narzędzia, potrzebne miejsc a w siedzi i po prostu mogę doradzić jak to wszystko ugryźć. Początki są ciężkie, praca mimo wszystko dość wymagająca ale jednak warto.

10. Tablice motywacyjne dla dzieci.

Mają swoich zwolenników i przeciwników. Niektóre dzieci ładnie współpracują, inne mniej. Zdarza się, że tablica przynosi odwrotny skutek i dziecko robi coś – za coś. Ja jednak chcę inaczej do tego podejść. Nie standardowo i tak jak wszyscy. Nasze tablice będą… inne. Nie mogę zdradzić o co chodzi, bo pomysł będzie można łatwo skopiować. Jednak to będzie sztos! Czekam tylko na dobrego wspólnika biznesowego – jeszcze się nie urodził taki, który by spełnił moje oczekiwania. Jak coś robić, to dobrze.

11. Spotkanie – blogowanie – (max 20 osób!)

To spotkanie dla osób które chcą blogować, ale nie wiedzą jak. Dla osób które blogują – ale coś nie idzie. Taki kurs, jak to robić by się udawało. Ja przez kilka lat pisałam, byle pisać – teraz, znam możliwości, znam potrzeby i narzędzia. Podzielę się to wiedzą – bo w ciągu 3 miesięcy stosowania wszystkiego tak jak trzeba – bardzo mocno wszystko podskoczyło. Jednak… szkolenie to jedno – a Twoje zaangażowanie to druga sprawa. Będziemy musiały współpracować. Samo nic nie przychodzi.

12. Ebook – dla niejadków.

Na szczęście moje dzieci już wychodzą z tego etapu. Blankę dotknął w małym stopniu, Macieja póki co wcale ale Antek?… oh losie to była droga przez mękę. Gdy dziecko na suchej skibce chleba chce przeżyć dwa dni to po prostu nie jesteś w stanie stosować zasady ” z głodu nikt  w portki nie na***ł” albo „on wie, on sobie krzywdy nie zrobi, jak zgłodnieje to przyjdzie”. Bzdura! Tak mówią mamy dzieci, które nie spotkały się z tym problemem. Ja go znam. Pracowaliśmy długo, bo Antek ma 9 lat, jednak każde kolejne dziecko nauczyło mnie czegoś nowego – a ja tą wiedzę chcę dać Tobie.

13. Memory – produkt must have!

Kocham nasze memory, które wydaliśmy w tym roku. Jest wyjątkowe i drugiego takiego nie znajdziesz na półkach sklepowych. W tym roku mam inny plan, a realizację zaczęła już moja kochana Pani ilustratorka. Będzie inaczej, zdecydowanie. Ale memory pozostanie memory. Wiele osób zwleka z podjęciem decyzji o zakupie, a jak już się zdecydują… nie dostaje negatywnych opinii! Będzie lepiej, doskonalej i piękniej.

14. Wreszcie puzzle!

To też chciałam zrobić w tym roku, ale czas mi nie pozwolił. Mam już nawet ilustracje – będą to takie pakiety 4 w 1. W jednym kartoniku 4 różne obrazki, które łączą się w jeden! Są serio świetne! Czekam na zwolnienie miejsca w „magazynie” jakim jest nasza duża szafa w salonie i zamawiam nakład. Jestem z nich na maxa dumna, bo nie dość że pięknie rozwiną dziecięcą motorykę to jeszcze główkę bo są zdecydowanie edukacyjne. A przy tym – śliczne! Lubicie memory?

15. Książeczki – ale nie samodzielnie.

Tu miałam bardzo duży dylemat. Bardzo chciałam zrobić to sama, ale organizacja, koszty i brak czasu spowodowały że się poddałam. Jestem w trakcie ustaleń z wydawnictwem szczegółów. Będą nasze książeczki dla dzieci, ale nie sprzedawane u nas. Tak bardzo chcę je wydać, że postanowiłam oddać zaszczyt ich produkcji i dystrybucji innym. Ale! Jeśli ktoś będzie chciał dedykacje wydawnictwo da taką możliwość i kilkanaście egzemplarzy będzie z notatką 🙂 Nie będzie to jedna bajka – będzie to cały cykl.

Pytacie, czy nie boję się zdradzać planów na nowy rok?

Nie, nie boję się. Dlaczego? Bo robię swoje, wiem co zakładam i wiem jak to zrobić. Mam tak wszystko poukładane, że nawet jeśli pojawi się po części coś podobnego do tego co my mamy, nie będzie to tak dobre. Po prostu. Jestem pewna tego, co tworzę 🙂

A Ty już stworzyłaś swoje plany na nowy rok? 

Pamiętam ten czas, gdy byłam sama. Nie do końca sama, ponieważ miałam małe dzieci więc moje myśli krążyły wokół innych spraw. Był to okres bardzo trudny, samotny i szukający miejsca dla siebie. Sama nie wiedziałam czego chce. Zraniona, samodzielna mama z dwójką dzieci – wielkie miasto, samotność i taka obawa przed tym, co mnie czeka jutro.

Nie w głowie były mi miłości, randki, romanse, amorki i inne słodkie miłostki. Pojawił się jednak on – nie wiedziałam czego ja chce, nie wiedziałam po co on się do mnie odzywa ale przez nawał problemów stał się dla mnie taką miłą odskocznią. Fajnie było tak, wieczorem po pracy i ogarnięciu dzieci, chwycić telefon do ręki i przeczytać wiadomość „hej, jak Ci minął dzień?” – tak niewiele, ale dla mnie to było coś wyjątkowego. Bezinteresowne i miłe po prostu. Tak jak teraz, po ciężkim dniu przytulanie wieczorem czy zrobiony z miłością kubek ciepłej herbaty do filmu.

Pamiętam też okres przed ślubem.

Nasza przygoda zaczęła się w 2015 roku. Pięć lat ciągniemy naszą wspólną historię. Niedługo, ale już tak wiele w tym czasie się wydarzyło – gorszych i lepszych rzeczy. Było zamknięcie firmy i utrata pracy, był ślub, narodziny dziecka, kolejna ciąża. Było to, co u każdego innego małżeństwa – wzloty i upadki. Jednak mam wrażenie, że tak jak jest teraz, nie było nigdy. Doszliśmy do tego etapu, w którym oboje w 100% wiemy czego chcemy. Wiemy co nas złości, bawi, wkurza. Wiemy czego chcemy od siebie i od życia, znamy cele i marzenia.

Jednak nigdy nie zapomnę tego czasu, chwilę przed ślubem! Usłyszałam wtedy kilka niefajnych zdań i do dziś krążą po mojej głowie.

„Po co Ci ten ślub? Zastanów się!”

Czy Ty, byłabyś w stanie powiedzieć takie coś kobiecie, która za kilka miesięcy ma zostać żoną? Sama nie wie jeszcze dokładnie, co to małżeństwo. Przejęcie nazwiska to wierzchołek góry lodowej tego, co później się wydarzy. Wchodząc na nową drogę – zaczynając tworzyć historię z kimś kogo się kocha – nie wiesz czego się spodziewać.

Chcesz motyle, chcesz buziaczki i przytulanki – i je dostaniesz. Ale w pakiecie też będą sprzeczki, ciche chwile czy nieporozumienia. Bo wiążesz się z osobą która ma swoje potrzeby i przyzwyczajenia. Nie będzie uległości, bo nie powinno jej być. A gdy dwójka ludzi się dociera – pojawiają się zgrzyty. Tylko powiem Ci jedno – jak już dojdzie do tego idealnego spasowania i poznania się wzajemnie – będzie pięknie.

Co robiliśmy by być w tym miejscu w którym jesteśmy?

Nie przyszło nam to łatwo. Chociaż możesz twierdzić że jesteśmy młodzi i wiele przed nami to jestem pewna jednego – niejeden staż małżeński mógłby pozazdrościć nam doświadczeń z naszego wspólnego życia. To, co działo się między nami – często zostaje między nami, bo nie mówimy o tym głośno. Przeszliśmy razem wiele, nawet rozstanie. Mówi się, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi.. ja weszłam i płynę w niej nadal. Nie wnikając w szczegóły tego, co mamy na swoim koncie wyciągnęliśmy wnioski ze wszystkich sytuacji tych radosnych ale i tych przykrych.

Każdy musi ustalić swoje priorytety w związku. Ja zdradzę Ci nasze!

Po pierwsze – rozmawiajcie!

Dużo, zawsze i o wszystkim. O tym, jak Ci minął dzień, co u dzieci, co u rodziców, co planujesz robić jutro. A może co śmiesznego Ci się przytrafiło w drodze do domu? Rozmowa pomaga. Daniel był typem mężczyzny który rano wyzywał mnie i komentował „Czy Ty musisz tyle mówić?” nawet wtedy gdy było wszystko ok i nie doszło wcześniej do żadnego spięcia. Odpowiadałam „jasne, bo jak inaczej?”. Teraz już sam nadaje jak katarynka, bo nauczyłam go tego, że trzeba ze sobą rozmawiać.

Rano podczas śniadania. W pracy, podczas przerwy śniadaniowej nawet potrafimy teraz do siebie zadzwonić. Po powrocie do domu, w trakcie obiadu i kolacji. A najwięcej wieczorem, gdy położymy już nasze dzieci do łóżek i mamy chwile dla siebie. Niewielką, bo najczęściej maksymalnie godzinną, ale to nasza chwila. Bardzo dbamy o to, by powiedzieć sobie wszystko co nas uszczęśliwia ale i smuci czy denerwuje.

Po drugie – zawsze mów wprost o co chodzi!

Jeśli denerwuje Cię to, że on nie wyrzuca skarpet do kosza na pranie – powiedz to wprost. A gdy Ciebie irytuje to, że ona zostawia kubek z niedopitą kawą na parapecie rano – zwróć uwagę. Nie sap, nie stękaj, nie rób tego zadania za nią/za niego – po prostu poproś by nad tym popracować. To dwa przykłady, ale może być ich więcej, tak naprawdę mogą dotyczyć wszystkiego. Nie tylko obowiązków domowych.

Jeśli Tobie coś nie pasuje, a dla drugiej osoby jest to coś zupełnie naturalnego to skąd ma wiedzieć – że robi coś nie tak? Dowie się o tym tylko wtedy, gdy powiesz o tym wprost. To nie boli, nikt Cie nie ugryzie ani nie pobije za to, że grzecznie zwrócisz uwagę.

Po trzecie – do tanga trzeba dwojga.

Nie zdziałasz nic, gdy ta druga osoba nie będzie chciała. Możesz stawać na rzęsach. Możesz robić z siebie błazna i usługiwać – ale nic nie wskórasz bo miłości nie otrzymasz za tworzenie wokół was sztucznej miłości. Jedna osoba nie jest w stanie kochać i starać się za dwie osoby.

Związek tworzą dwie jednostki – każda musi dać z siebie bardzo dużo, by to miało sens. Zaangażowanie to jedna z podstaw do tego, by powstało coś pięknego. Można mieć potworne kryzysy w związku czy małżeństwie – jednak każdy da się pokonać jeśli chce tego dwójka. Nawet korzystając z pomocy osób trzecich.

Zaangażowanie nie kończy się w momencie zamieszkania razem. O relację dbamy cały czas.

Po czwarte – wsparcie!

Wyobrażasz sobie sytuacje, gdy planujesz jakiekolwiek zmiany w swoim życiu… a osoba która jest Ci najbliższa ma to w nosie? Nie pomaga Ci przygotować się do egzaminu (np odciążając Cię od obowiązków na ten czas), nie interesuje się Twoją karierą, Twoimi marzeniami, Twoimi celami.

Pamiętam różne etapy w naszym życiu. Pamiętam okres, gdy jeden z nas stracił pracę a ten drugi nawet nie myślał o tym by wytykać, wypominać czy krytykować. Z dnia na dzień zostaliście pozbawieni czegoś, co dawało poczucie bezpieczeństwa ale… wspólnymi siłami wyszliśmy z kryzysu. Nikt od nikogo się nie odwrócił. Daliśmy sobie czas, znaleźliśmy nową pracę i wszystko wróciło do normy.

Wiesz że wiele małżeństw w tym przypadku przechodzi ogromny kryzys? Brakuje tego zrozumienia, wsparcia i wzajemnej pomocy.

Po piątek – szacunek.

Tego ja musiałam się bardziej nauczyć. Nie wiem czy ze względu na to, co mnie w życiu spotkało – ale, miałam ogromny problem z tym, by zaufać i okazać szacunek mężczyźnie. Gdy słyszałam w swoim kierunku takie wypowiedzi jakie ja potrafiłam wykrzyczeć – wkurzałam się. Jednak sama byłam dużo gorsza. Musiałam nauczyć się tego, że mój mąż jest inny – że nie chce mnie skrzywdzić.

Widzę dużo, obserwuje i nie komentuje bo to nie moja sprawa. Jednak nigdy nie pozwoliłabym na to byśmy nie okazywali sobie szacunku. Nie wyzywamy się, nie oczerniamy i nie damy sobie w twarz za to, że ktoś coś zrobił nie po naszej myśli.

Po szóste – kompromisy!

O jakie to było dla mnie trudne… Byłam nauczona samowystarczalności. Gdy pojawił się Daniel, musiałam podejmować decyzje z nim. Nawet dobór koloru ścian do mieszkania kończył się tak, że szłam zła do pokoju. Nauczyłam się jednak, że zarówno on jak i ja mamy takie same prawa. Do dzieci, do mieszkania, do swojego życia. Mówimy co myślimy, buntujemy się nadal na wybory drugiej osoby ale szukamy rozwiązań. Przykład?

Mój mąż chce motor. Bardzo, bardzo, bardzo chce zdać prawko i kupić sobie ten sprzęt. Ja jestem z tych osób, które minimalizują ryzyko i sprzeciwiam się jak mogę. Doszliśmy do porozumienia – po podpisaniu notarialnie aktu działki – idzie na prawko. Po wybudowaniu domu – kupuje motor. Ja motywuje go do szybkiej budowy, a on robi wszystko – by mi pokazać jak bardzo się mylę i jednoślad to super opcja.

Po siódme – zaufanie dla drugiej osoby.

Staramy się nie wychodzić osobno na imprezy głownie dlatego, że jeśli jeden wychodzi – drugi zostaje z całą ekipą sam a to wcale nie jest łatwe zadanie, zwłaszcza wieczorami. Jednak są takie sytuacje, gdy nie możemy oboje być w tym samym miejscu a okazja jest do świętowania (np kawalerski, panieński itp). Nie widzimy problemu w tym, bo sobie ufamy.

Gdy idzie na imprezę, nie widzę go z inną kobieta. Gdy wraca nie przeglądam telefonu. Gdy wychodzi sam do sklepu gdy jesteśmy u znajomych – nie widzę w tym problemu. Nie zdradzę bo kocham i wiem, że mój mąż myśli tak samo. poza tym… kto by miał siłę na romanse przy trójce a zaraz czwórce dzieci? litości.

Po ósme – wspólne marzenia i cele!

My mamy ich tak wiele, że chyba całe nasze życie to jeden wspólny. Bliscy kręcą nosami, a my jesteśmy coraz bliżej tego wszystkiego co sobie zaplanowaliśmy. Fakt, że oboje ciężko pracujemy na to wszystko – ale to światełko które widzimy strasznie nas motywuje do działania.

Nie wyobrażam sobie, byśmy nie mieli chociaż jednego wspólnego marzenia i celu. Związek wtedy opiera się na zasadach każdy sobie rzepkę skrobie? Ty zajmuj się swoimi, a ja zajmę się swoimi sprawami. To oczywiście jest spoko, jeśli w międzyczasie znajdziecie jedną, chociaż najmniejszą wspólną przyjemność.

Sport, duża rodzina, dom/mieszkanie, podróże… cokolwiek. To spędzanie czasu razem jest niezwykle ważne.

I ostatnie – dziewiąte – życie seksualne!

Banał? Nie do końca. Wiesz jak ważny jest seks w życiu małżeńskim? Zbliża do siebie, pozwala się lepiej poznać, umacnia relację i pozbywa się niepotrzebnego napięcia. Rozmowa o tym jest trudna i ciężka dla wielu osób, jednak otwarcie się jest ważne. Seks jest ważny wtedy, gdy oboje odczuwają z tego satysfakcję. Można mówić, że ten sposób zbliżenia nie jest gwarancją udanego związku, jednak czytając literaturę można wyciągnąć zupełnie inne wnioski. Pozostawiam to do indywidualnej oceny.

A Ty, jaki masz sposób na udany związek?